Орой нь Маргад ихээхэн бухимдалтай гэртээ орж ирэв.Ээж нь охиныгоо орж ирэхийг хараад "За чи чинь яачихаа вэ.Арай өдөржин юм идэхгүй яваад тэрэндээ уурлаж бухимдаад яваан биш биз дээ.Чамд угаасаа хоол сойх нь таарахгүй шүү дээ.Зүгээр өмнөх шигээ байвал яасан юм" гэтэл Маргад үүднийхээ том толинд өөрийнхөө дүрсийг харж байснаа "Би ичиж байна ээжээ.Би ийм бүдүүн тарган байхаасаа ичиж байна.Яагаад бусад охидууд тийм гоё биетэй хөөрхөн царай зүстэй байхад би яагаад тарган юм бэ.Цаашдаа ийм байдалтай ахиад хичээлдээ явахаас ч айж байна.Ээжээ би яах ёстой юм бэ" гэж хэлээд мэгшин уйлав.Ээжийнх нь сэтгэл нь зовнин охиныхоо дэргэд ирээд "Хүүе миний охин юу болоо вэ.Хэн нэгэн миний охиныг гомдоосон юм уу? Миний үр яасан юм бэ ээждээ хэлээч дээ" хэмээн аргадангуй асуув.Маргад нүүрээ даран доош суун уйлж "Ээжээ би турмаар байна.Би бүдүүн байхаас залхаж байна.Та надад туслаач дээ.Надад үнэхээр хэцүү байна" хэмээн хоолой чичигнүүлэн өгүүлэв.Ээж нь охиноо тэврэн өрөвдөн хайлж тийнхүү хоёул уйлалдан зогсч байтал гаднаас Бархас ороод ирэв.Тэр эхнэр охин хоёрынхоо байгаа байдлыг хараад "Миний гүнжүүд яагаад уйлсан юм.Алив миний охин яасан юм" хэмээн охиныхоо нулимсыг арчин асуув.Охин нь юу ч дуугаралгүй зогсох тул Бархас эхнэрийхээ магнайг үнэрлэн "Миний хань юу болсоныг хэлэхгүй юмуу?" хэмээн аядуухан асуулаа.Тэгтэл Маргад хажуунаас нь "Аав би танд нэг хөвгүүний тухай ярьж байсан даа.Яагаав бараг сарын өмнө та намайг хичээлээс авах үед би танд тэр хөвгүүнийг зааж харуулж байсан" гэтэл Бархас "Аан тийм.Чи түүнийг хэн гээд байлаа даа Эрхэмээ гэсэн билүү" гэтэл Маргад ялимгүй мушийснаа "Эрхэс шүү дээ аав" гэлээ.Бархас "Нээрэн Эрхэс.Тэр чинь миний охины найз гэсэн байхаа.Тэр яасан.Охиныг минь гомдоогоо юу" гэтэл Маргад "Ааваа, ээжээ...Би үнэндээ Эрхэсд сайн.Гэтэл өнөөдөр тэр намайг бүдүүн гэсэн.Очиж очиж тэр надад ийм үгийг хэлэх ч гэж дээ.Би тэрний болоод ангийнхныгаа ахиж хармаагүй байна.Намайг өөр сургуульд шилжүүлээд өгөөч дээ" гэлээ.Ээж нь охиныхоо гарыг атган инээмсэглээд "Миний охин чинь хөвгүүнд сайн болоод л хэзээ дээ ийм том болчихоо вэ.Аав ээж хоёр нь чамайг үргэлж бага нялхаар чинь төсөөлж явсаар ийм зүйлийг ч анзаарахгүй байх гэж.Миний охин юунд ч битгий санаа зов.Аав ээж хоёр нь байна.Одооноос охиныхоо турах хүсэл эрмэлзлийг ямар ч байдлаар дэмжих болно.Миний охин сэтгэлийн хаттай байна шүү" гэлээ.Бархас охиныхоо үсийг чихнийх нь араар хийгээд "Тэр Эрхэс ч ёстой нүдгүй залуу байна даа.Ийм хөөрхөн охиныг минь гомдоож байдаг.Миний охин чинь үнэхээр хөөрхөн шүү дээ.Торомгор алаг нүдтэй, бас ээжийнхээ ийм гоё хамрийг нь авчихсан.Шулуун шударга хэрнээ уяхан зөөлөн сэтгэлтэй.Аав нь чамаас ээжийн чинь залуу насыг хардаг даа.Би чинь ийм үзэсгэлэнтэй хоёр бүсгүйтэй амьдарч байгаа даа өөрийгөө их азтай хүн гэж бодож явдаг юм" гэлээ.Маргад нүдэндээ нулимс цийлэгнүүлэн аавыгаа тэврээд "Та хоёртоо л хөөрхөн байх даа.Гэхдээ охин нь заавал турнаа.Тэгээд Эрхэсд ямар хөөрхөн охин болохоо харуулна даа" гэхэд нь ээж нь мөн охиноо тэврэн гурвуул биесээ түшин хэсэг сууцгаалаа.

   Маргааш өглөө нь Маргад хичээлдээ явахаар гэрээсээ гартал гадаа зөөлөн цас будран орж байлаа.Тэр гараа тосон инээмсэглээд урагш хартал санаанд оромгүй нэгэн хүлээж байх нь тэр.Маргад дотроо ихэд гайхсан боловч гаднаа үл тоосон байдал үзүүлэн хажуугаар нь гарах гэтэл Эрхэс "Өчигдрийн явдалд намайг уучлаарай" хэмээн сулхан бувтнав.Маргад түүнийг ууртай хараад "Бүдүүн охиноос юунд нь уучлал гуйсан юм.Тэгээд ч чиний зөв байсан.Би эмэгтэй хүн байж өөртөө анхаарч байгаагүй.Харин ч миний арчаагүй занг сануулж өгсөн чамд баярлалаа" гэж хэлчихээд эргэн алхав.Эрхэс түүнийг гүйцэн хажууд нь ирээд "Үгүй ээ Маргадаа.Чи тийм ч тарган биш шүү дээ.Яг л ийм байгаа чинь бусдад таалагддаг байх.Бас надад ч гэсэн...таалагддаг...Зүгээр л өчигдрийн хувьд би өөрийн мэдэлгүй чамд хатуу үг хэлчихлээ.Намайг уучлаач Маргадаа.Би одоо өөр байх болноо" гэв.Маргад түүний үгийг үл тоон ахин хэд алхсанаа "Ер нь чи намайг яаж мантуун бууз гэж дуудаж чадав аа.Муу өөдгүй амьтан.Би бүр бодохоос дургүй хүрээд байна за юу" гэлээ.Эрхэс толгой гудайлган "Би урд шөнөжин өөрийгөө зэмлэж хонолоо.Болдогсон бол үгээ буцааж авахсан.Чи л уучилчихвал би чамд алдаагаа засч харуулнаа" гэв. Маргад хэсэг дуугүй зогсож байснаа "Чи үнэхээр уучлалт гуйж байгаа юм бол завсарлагаанаар надад мантуун бууз авч өг.Би өчигдрөөс хойш хоолны дэглэм барьсан биш яг өлсөж үхэхнээ" хэмээн хошуугаа цорвойлгов. Эрхэс түүний энэ үйлдэлд дотор нь онгойсон бололтой инээмсэглэн "Болж байна.Найз нь таваг дүүрнийг авч өгнөө.Манай сургуулийн мантуун бууз ч угаасаа сайхан л даа.Гэхдээ чи ахиж битгий хоолоо хасаарай.Чамд тэр хэзээ ч зохихгүй" гэж хэлэв.Маргад "Ёо чи бүр яг манай аав ээж хоёр шиг яриад эхэллээ" гэснээ үл мэдэг инээмсэглэн цасан будрах тэнгэр өөд хараад "Эрхэсээ! Үнэндээ чи ч гэсэн тийм туранхай биш шүү.Чамайг ямааны гурав шиг гэж хэлсэнд минь уучлаарай" гээд хөгжилтэй инээхэд нь Эрхэс мөн инээж "Зүгээр дээ Маргад аа.За одоо хоёулаа хурдан явахгүй бол хичээлээсээ хоцрох нь" гэж хэлээд түүний гараас хөтлөн цааш гүйцгээлээ.Тэр хоёрыг ийнхүү хөтлөлцөн гүйж одохыг цонхоор харж зогссон аав ээж хоёр нь хязгааргүй их баярлан бие биенээ тэврэн зогсч байлаа.

   Маргад Эрхэс хоёр ангидаа орж иртэл ангийн дарга охин босч ирээд "Маргадаа чи хамгийн хөөрхөн нь шүү" гэж инээмсэглэн хэлээд суучихав.Маргад гайхан юу хэлэх ээ мэдэхгүй зогсч байтал өөр нэгэн хөвгүүн босч ирээд "Чи хамгийн ухаалаг нь" гэж хэлсэнээ буцаад суучихав.Түүний хойноос бүгд ээлж дараалан босч "Чи хамгийн өгөөмөр...Чи хамгийн сайхан сэтгэлтэй нь...Чи хамгийн эгдүүтэй нь...Чи хамгийн тусч...Чи хамгийн гоё инээдэг нь..." гэх мэтээр бүгд гайхалтай сайхан үгсийг түүнд хэлцгээлээ.Маргад амаа даран гайхаж, баярласан даа нулимс урсган Эрхэс рүү хартал тэр "Чи хамгийн бондгор нь.Гэхдээ энэ бол чи.Өөрийгөө өөрчлөх гэж хичээх хэрэггүй дээ.Хүн бүр математикч байх албагүй гэдэг шиг хүн бүр  туранхай байх албагүй шүү дээ.Ялангуяа чи бүр ч албагүй...Маргад аа надтай үерхээч" гэж хэлээд гартаа цэцэг барин түүний өмнө сөгдөн суулаа...