Хар дарсан зүүд шиг

Сэтгэл зайрмагтсан цаг байсан юм

Халх гол илд шиг тачигнаж

Нар сүүдрээр уйлж байсан юм

Үүр цүүрээр эр цэрэг

Зэр зэвсэг агсаад мордсон юм

Үүлэн сүүдрийг цуулаад орсон юм

Үхлийн өөдөөс туулаад орсон юм

        Дайн дайн

        Улаан тэнгэр, хар нар

        Утаа шороо, үхлийн бороо

        Бүү түүнийг мартаарай

        Бүх насаараа дурсаарай

Гэрэл цацраасан хүүхэд нас минь

Гэнэтхэн өөдөөс минь алхаад ирлээ

Битгий намайг гайхшран ширт ээ,

Би азтай, жаргалтай л байна

Хэрвээ үнсэлтийг борооны дусал гэх юм бол

Би чамд

Олон хоногоор зүсрэх аадар хур илгээе

        Хэрвээ, хэрвээ, хэрвээ

        Үнсэлтийг борооны дусал гэх юм бол...

Харцанд чинь нялхарсан сан миний сэтгэл

Хайраар халгилсан сан миний зүрх

Хайлган урьхан хаврын тэр л улирлыг дурсдаг шүү, дурсдаг

        Халуун амиараа цэгнэх итгэл билээ чи

        Хайр мөрөөдлийн гэрэлт шувуухай минь

        Чи бидний ариун гэгээхэн

        Цээжинд дурлалын аялгуу

        Уяралтайхан эгшиглэнэ

        Үргэлжид эгшиглэнэ, эгшиглэнэ

Амар тайвны хуурмаг эгшигтэй

Амьдрал надад зүүд шиг санагдсан

Андуу сандуу жимээр би чинь

Аз жаргалдаа  бүдчиж явсан

        Харж байна уу

        Харууслын нулимсыг

        Халуун зүрхний минь

        Жихүүн гунигийг

        Эгшиг гэгэлгэн дуу минь надад

        -Ийм л хорвоо доо! гэж шивнэсэн

Зүрхний үнэн үгээ чамд хэлмээр байна

Зүүд шиг амьдрал дандаа үргэлжлэхгүй ээ

Бурхны бэлэглэсэн гэрэлт өдрүүд надад

Буян шиг, нүгэл шиг, үлгэр шиг санагдах юм

Хэмжээлж зүйрлэшгүй агуу хайраа би

Хэтэрхий үнэнчээр чамд л зориулсан

        Усан дээр гал дүрэлзтэл

        Дурлъя гэсэн юмаа чамд

        Цасан дээр сарнай ургатал

        Хайрлая гэсэн юмаа чамайг

        Ухаанаараа би чамайг

        Энхрийлэх гэсэн юм аа

        Сэтгэлээрээ би чамайг

        Эрхлүүлэх гэсэн юм аа

        Униар будангийн хорвоог  

        Хөтөлцөөд туулах гэсэн юм аа

Дэнслээд шөнөжин би шаналдаг байсан

Дэрээ нэвтэртэл уйлдаг байсан

Дэргэд минь хэн ч байдаггүй байсан

Дэндүү дэндүү их гаслантай байсан

        Гэтэл бүрэнхийг сэмлээд үүр гийх шиг тэр минь ирсэн

        Гэнэтхэн цэцгийн бороо шиврэх шиг тэр минь ирсэн

        Хэзээ ч амсаагүй хайраар намайг ивээсэн

        Хэнхдэгт багтах баяслаар намайг мялаасан

Орц бүхэнд гитар хангинана

Дөчин мянгатын хүүхдүүд хөгжилдөнө

Онгорхой цонхоор Битлз эгшиглэнэ

Дөчин мянгатын хүүхдүүд догдолно

          Алив, найз нар минь хэдүүл хамтдаа

          Аясхан түүхийн гудамжаар алхалж

          Далаад оны ч, наяад оны ч

          Даруухан, яруухан аялгууг сонсъё

Хүний газрын

Навчис уйлуулсан салхи нь

Гунигийн шивнээ шивнээ...

Хөнгөн мөрөөдөлд бодол санаа бөмбөрөн

Гэгэлзэн шаналаад хэцүүхэн гэлтэй

        Явган салхи сэр сэр үлээгээд

        Намрын дэлхий уйтгарлан энэлнэ ээ

        Яарсан сэтгэл бөн бөн уяраад

        Эх нутгаан санагалзна аа

Учирсны эцэст хагцадгаас хойш

Ухаан зүггүй догдлоод яах юм бэ

Холдоод явахдаа халаглаад яах юм бэ

Хорвоогийн харанхуйд харамсаад яах юм бэ

        Зүүгдээд салдаггүй жаргал биш дээ

        Жүжиглээд туулдаг амьдрал биш дээ

        Зүүдлээд сэрдэг орчлон биш дээ

        Зүгээр явуулдаг тавилан биш дээ

Зул сарын цэнгүүн дээрээс

Зугтсан юм шиг би харилаа

Хуулж хаяхын түүс болсон

Хуурамч багаа тайлж амарлаа

        Унаган төрх минь хаа байгаа бол

        Уудам хорвоогоос хайж цөхөрлөө

        Өршөөлт бурхан чих, нүдтэй бол

        Өөрийг минь надад олоод өгөөч

Чиний минь үгийг

Цагийн салхи хийсгэж чадахгүй

Цээжний минь нөмрийг

Бусдын халамж орлож чадахгүй

Оюутан цагийн дурсгалтайхан өдрүүд

Гэгэлзэж бөмбөртөл минь бодогдох юм аа

Он жилүүдийн алс чанадаас

Гэрэлтэн тодрон үзэгдэх юм аа

Бүдэг бадаг

Гэрлийн давалгаан дунд

Блюзийн аянд

Бидэн хоёр

Бүжиглэж байсан...

Тэр нэгэн үдэш

Тэр нэгэн үдэш

        Уярмаар ч Догдолмоор ч Улаанбаатарын блюз

Эгээ л чам шиг

Би амьдарч байна

Эгээ л та нар шиг

Би амьдарч байна

Шөнө дөлөөр

Бааранд сууж наргина

Шөнө дунд болтол

Бааранд сууж цэнгэнэ

        Хотын блюз, Хотын блюз

        Хоног өнгөрөөж ядсан блюз

Анирхан үүрийн цолмон гэгээнд

Ангаахай үр минь нойрс доо

Ааван ээжин хоёрынхоо

Хайранд л жарга даа

Энгэрт ганц өвс ганхалздаг билүү

Тэнгэрт ганц од гялталздаг билүү

Ган, ганц, ганц

Ганцаас орчлон бүрддэг билүү

Хорвоогийн хаахна ч явахад минь чи минь л санагдана

Хонгор чамайгаа бодохлоор нэг л сайхан

Хоёргүй сэтгэлийн гүнд минь чи минь тормолзоно

Холоос зүүдлэн харахлаар бүүр сайхан, бүүр ч сайхан

        Цаснаар ч, борооноор ч, шуурганаар ч

        Чамтайгаа л баймаар байна

        Хагацлын тухай төсөөлж ч чадахгүй юм

        Хамгийн амттай хүсэл минь чи минь шүү дээ

Зэврүүн намрын орой

Улаан навч хөл доор уналаа

Зэрвэс бодсон сэтгэлд минь

Урсах цагийн нулимс байлаа

Би эмзэглэлээ

        Гэнэгүйхэн инээмсэглэн алхаж явтал

        Гэгэлгэн гуниг зүрхэнд минь харвалаа

Үүлс нь бараантан бараантан давхарланаа

Үнэхээр миний л гуниг шиг тэнгэр үү дээ

Нүүр буруулсан жаргалыг царайчилсаар

Нүгэлтэй их л зүдэрсэн шүү би

        Хэнхдэгний цаадах шаналгааг

        Хэндээ ч гэж хэлэх билээ би

mongolia2007year-040.JPG
600x450 76k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 4245

mongolia2007year-154.JPG
600x450 94k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 4754

Замдаа
600x450 85k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 4564