- Намайг ойлгох хэрэггүй ээ...!!!

- Чиний ямар байх хэнд ч хамаагүй, би чамайг бодож явдаг гэдгээ одоо хэлье 

- Нэгэнт илэрэн гарсан санаа бодол ердөө хий үзэгдэл л байдаг шүү дээ...

Тэр гунигтайгаар цааш алхаж одлоо. Удалгүй түүний араас очиход тэр хамаг хувцасаа тайлчисан эхээс төрсөн биеэрээ хөгшин улиасны сүүдэрт өвдөгөө тэвэрэн сууж байх ажээ. Өөрөөс минь огт өөр хүн байсан бол ичиж зовон, гайхах нь гарцаагүй санагдана... Харин би түүнийг гадарлана. Дэргэд нь суугаад долгионтой шаргал үсийг нь хурууныхаа өндгөөр аяарахан илбэхэд алаг хоёр нүднээс нь нулимс садаран асгарч, тэгээд юу ч болоогүй байтал гэнэт тэр учиргүй их инээж гарав. Би ч гэсэн өөрөө мэдэлгүй дагаад инээд алдлаа. Сая уйлаагүй бол магадгүй тэр хэзээч ингэтлээ инээхгүй байсан байхдаа гэж би дотроо бодлоо.

- Чи хэн нэгэнд дурлан, хайрлаж үзсэн үү?

Үен шөнө дунд гэнэт цочин сэрлээ. Ээжээ гэж жаахан хүүхэд дуудах зүүднээс болсон уу. Эсвэл хол замд яваа нөхөртөө санаа зовсондоо ч юм уу цочин сэрээд хэсэг тайвшрах гэж хэвтлээ. Гэнэт босон: Ерөөсөө л явья. Тэр модон дээр л үүр шөнийн заагаар очиж хүслээ шивнэж мөргөвөл миний хүсэл биелэх юм шиг санагдаад байна гэж амандаа үглэн хурдан гэгч нь хувцасаа өмсөж ширээн дээрээс машины түлхүүрээ аван гарлаа. Үен нөхөртэйгээ суугаад хэдий 10 аад жил боловч тэдэнд үр хүүхэд заяасангүй. Байр, машин, ажил төрөл гээд л хүний хэрэгцээ цөм байвч хамгийн гол нандин эрдэнэ болсон үр хүүхэд л заяасангүй. ( Дэлгэрэнгүй... | 6 | Өгүүллэг | Бусад | )

ЗОХИОГЧ:ДУСАЛ ҮГ

Дундад зууны маягаар засаж чимэглэсэн том өрөөний голд дугуй ширээ тавьжээ. Ширээг тойроод таван эмэгтэй сууна. Зарим нь малгай духдуулж, зарим нь үсээ шүүж, зарим н задгайлсан үсээ мөрөн дээгүүрээ асгаруулж. Заримынх нь урд аягатай кофе, заримынх нь урд шилэн аяга бүхий цэвэр ус байх агаад, зарим нь хэдийнэ уугаад дуусгачихсан байхад, зарим нэг нь уруулаа ч хүргээгүй хэвээр. Нямбайлан будсан улаан уруулын будаг нь арилчих вий гэж санаа зовсон аятай. ( Дэлгэрэнгүй... | 7 | Өгүүллэг | Бусад | )

 Говийн нунтаг шороорхог салхи нүүр нүдгүй нүдсэн зэвэргэн өдөр улсын хилийн боомт  дээр япон жипний хүчээр замын цас шаврыг тоолгүй давхисаар хүрч очлоо.Жолооч үүрэглэж замаас гарч давхисныг эс тооцвол өөр ямар ч саадгүй явсаар хилийн боомтын хэдэн эсгий гэрийн гадна ийнхүү зогсож хотоос яваа бидний хэдэн хүн бууж,хөшиж орхисон биеэ тэнийлгэж, хувцас хунараа засаж янзлаад,тамхи татах нь тамхиа татацгааж, ирсэн газрыг тухтайхан эргүүлж тойруулан хачирхан харцгаана.

Замын зуурт тааралдах ан амьтан уулс усны сонин содонг  харж,уншсан сонссон энэ тэрхнийг ярилцсаар яваад миний хувьд хэр хол хэр удаан явснаа ч анзаарсангүй.

 Гэгээ бүүр  түүрхэн орж энд  тэндхийн бутас эрвийж сэрвийлдэн харагдахад шөнөжингөө багалсан айдас аажмаар холдож шинэ өглөөний үүр цайж байна.Хаашаа яагаад ,хэнтэй уулзахаар явж буйгаа ойлгож ядан “юу болоод өнгөрснийг” бодоход дээшээ тэнгэр хол доошоо газар хатуугийн завсар учраа олохгүй мунгинана.Аавыг ,ах нарыг нь толгой дараалан барьж ,одоо цэл зэлуухан номын багшийг нь барьж одов.14 нас ч гүйцэд хүрээгүй түүнийг “гэртээ харь” хэмээн хөөсөн ногоон малгайтан гэгч оготор цамцан дээрээ элдэв тэмдэг төмөрнүүд гялалзуулсан,өргөн өмд,ташаандаа хурдан буутай гүйлгэнүүр дээгүүр харцыг нэхэн бодохул “үстэй толгой арзайна”.

Оройны үс гэснээс үс нь дөнгөж ургаж эхэлж буй ч үсний уг нь шархирнам.

Нам гүмхэн шөнийн харанхуйг аажуухан уусган сүлэх цасны гэгээ цавцайна.Энд тэнд нүүгэлтэн нэвсийх элдэв бүртгэр сүүдрийг уусгах нь...ээ харах нүдний үзүүрт гэгээ,гэгээн сайхан.Амьсгалд хиртэмсэм энхэрхэн илтсүүд нисэлдэн ирж нүд сормуус,мөр гар дээрбуумаглахуй...эргэн тойрон цайраад бүрэнхийн айдас үргэнэ.

Цасанцэцэг зуун зуун жилийн настай саглагар гацуур модны ойролцоохон,хааяа нэг давхин өнгөрөх машины дуунаас өөр чимээ шуугиангүй төрөлх сууриныхаа гэгээн шөнийн дууг зүрхээрээ сонсомуй...

Айлуудын гэрийн гэрэлтэй тооноор уур улалзан савсах нь ээ.Шинэ оны урьд өдрийн орой юм хойно доо ихэнх нь "бууз жигнэж байгаа даа..." бодохоор хүүхэд хонгор насны гэгээн гэнэн дурсамжууд нүдний өмнө нэг нэгээрээ амилан...инээлдэж,хөхрөлдөж,дүрсгүйтэж,бас аальгүйтэж...кино зургийн хальс хүвэрнэ.Жиндүү оройн жаврыг үл тоон бээлийгээ тайлж ,эргэлдэн нисэлдэн ирэх энхэр цагаан хэлтсүүдийг...бурханаас илгээсэн хайрын хишиг хэмээн бодохуй...инээвхийлнэ.Цасан ширхэгүүд сэмхэн нисэн ирж нүүр нүд,сормууснаа буухуй орчлон гэгээрэн,эгээрэхүй Цасанцэцэг шиг хэн жаргалтай гэж...уянгын уянгат шивнээ шингэнэ.Сэтгэлийн дотоод чичрэн доргиж,хамрын самсаа шархираад,зүрхээр нэгэн сайхан зөөлөн аялгуу урсам...Цасан дээгүүр зориглон гишиглэж чадна уу...зүрхшээмээ...

Цас...цасаа...цасаа догдлон шивнэх эрх нялхамсуу шивнээ агаар цалгиаж,Их уулсын оргил тийш цалгилнам уу.

Гэгээн тунгалаг өвлийн шөнийн үзэсгэлэн гуа...

Бахдалын мянган сэжүүрийг доргиов.....сэтгэлийн аугаа уярал энэ бусуу

Цас...цас...цасаа...Цасанцэцэг ээ..........

2012 оны УБ

М.Цэемаа

Тэнгэрийн баруун хаяанд улаан ягаан туяа суумагтаад талд бүрий нөмөрч өдрийн халуун амьсгал сэрүүсэхэд  нимгэн тэрлэг дээлийн дал мөрөөр жиндэнгүй оргино. Унаж яваа “нэгдэл “ тамгатай  хүрэн морио давирсаар  Онхуудайн гуайнхны уяан дээр ирвэл сүүл хонгорцогоо чирсээр ирэх хөгшин халтар нохой нь уяаны баруун шон руу хөлөө дээр өргөн сарьж орхиод шүдгүй улаан буйлаа гарган амаа том гэгч ангайн залхуутай яа эвшээснээ Дарийн дэргэд ирж сүүлээ шарван толгойгоо гилжийлгэн гайхах мэт харан зогсоно.Өдөржин Боомын хоолойн “хөх түрүү”-д гүвдрүү болтлоо хазуулсан Дарийн зүүн нүдний дээд зовхи,баруун хацарт бандгар том гүвдрүү үүсэж,халуу оргин загатнана.Уржигдар өглөө хонио туугаад гэрээс гарсаар бүтэн 2 өдөр нэг шөнө морины нуруунаас буугаагүй Дарь  дөрөөгөө мултлан мориныхоо зөв тал руу унжсаар пидхийн унаад өгөв.”Хонио байдуулчихаад хужирт оруулж яваа Дарь өдөрчийн газраас ийнхүү зүтгэн зүтгэн ирсэн нь учиртай.Хонь малаа байдуулж,хужирлахыг  аав нь Дариар хийлгүүлэх хүн биш л дээ.Даанч ноднин намар хариулганы ацагт унуулдаг Дондогийн догшин хээрээс унаж бэртээд энэ жил бие барагтай орсныг хэлэх үү,ганц  ажлын хүнээ цэрэгт явуулчихсаныг хэлэх үү Дариас өөр хөдөлж хөлхөх хүнээр хомсхон хөгшчүүл охиноо  “бэрх”-дүү ажилд ийнхүү зарсан сан. Дуртай яа зарагдах “аян” ч Дарьд байсан аж.Хичээл,ном хэмээн гүйж орон хотод хэдэн оныг үдээд авсан Дарьд “хонь байдуулж,хужирлана” гэдэг давамгүй даваа ч “хэнийг ээ” зарчих ч билээ.Бүгд л ажилтай завгүй хэн.Дунд худагт хонь байдна гэдгийг Дарь мэддэг,сумаас хэн хэн тэнд энэ ажлыг хийхээр очдогийг ч мэдэх,”амрана” гэдэг амаа ангайгаад хэвтээд байдгийн нэр биш гэдгийг гадарлах тэрээр “салхинд гарч”,эв нь таарвал  малын эмч Төмөртэй уулзаж ч юуны магад вэ хэмээн бодоод “агсагдаж ядрахаас” нэг их айсангүй.

Кумар тэр айлд очино гэхээд зүрхшээж байлаа. Гэхдээ яая гэхэв бүсгүйн нөхөр эзэнд нь хангалттай мөнгө төлсөн болохоор очихоос өөр аргагүй. Кумар бол хижр болоод удаж байгаа. Тэр өөрөө энэ замыг сонгоогүй   Мата охин тэнгэр түүнийг энэ амьдралд хөтлөсөн гэж хижрүүд итгэдэг. Эртнээс нааш эрэгтэй бус бүсгүй хүний амьдралыг сайн дураараа сонгогч хижрүүд хүүтэй болсон айлд очиж баяр хүргэн дуулж бүжиглэх ёстой боловч тэр нас нэлээд хөгшрөхийн хэрээр олон айл хэсэх дургүй болсон билээ..
Хамаг байдгаараа гоёж хамгийн сүүлд авсан гоёмсог ногоон саригаа өмсөөд нүүрээ будан уригч айл руу алхав.
Удалгүй айлын гэрийн ажилд тусладаг цагаан хормогчтой хүүхэн гүйн ирж намхан төмөр хашааны хаалга онгойлгож өгөөд уриалгахнаар дотогш оруулав. ( Дэлгэрэнгүй... | 2 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Түүний толгой дээгүүр хүмүүс тог тогхийн алхаж ажилдаа сургуульдаа цэцэрлэгтээ зарим нь зүгээр л сэлгүүцэхээр  явж ганц нэгийг нь эс тооцвол орой нь аанай л тог тогхийн алхаж гэртээ ирцгээдэг. Зарим нь хөл доор нь хүн амьдарч байгааг мартдаг ч юм уу эсвэл мэдсэн ч тоодоггүй юм уу бөмбөрдөх мэт тачигнуулан, пад пад дэвслэн алхдаг. Гэхдээ тэр хүмүүсийн буруу биш, харин тэдний хөл доор амьдарч буй миний буруу гэж өвгөн боддог.
Энэ байрны бүх хүмүүсийг тэр хөлийнх нь чимээгээр танина, тэр ч байтугай хэнийд нь ямар зочин ирж байгааг андахгүй мэднэ.
Урд төрөлдөө адуу байсан байх гэмээр хаа нэг тийшээ яаран тачигнах хүмүүсийн хөлийн дэвсэлт дундаас хоёр хүний хөлийн чимээ л түүний зүрхэн дээр   зөөлөн буудаг. Нэг нь зургаа орчим насны дандаа гартаа эрээн цэцэгтэй цүнх барин явдаг охин юу ч болж байсан шингэн ягаан туяатай булцгар хацартаа инээд цацруулан “сайн байна уу өвөө” гээд зөөлөн зөөлөн алхсаар дээш гардаг. Харин нөгөөх нь байрныхан бүгдээрээ Долгор ажаа” гэж авгайлан дууддаг цав цагаан үстэй нүд нь юм хардаггүй намхан шар эмээ. ( Дэлгэрэнгүй... | 4 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Тэрнийг явсан гэдгийг мэдээд тэгтлээ их харамссангүй ч сэтгэл нэг л аягүй.
Тэр бид хоёрын унталгын  өрөөний  том цонх нэг их салхигүй байхад нааш цааш савагдан пансан хөшиг салхинд дэрвэнэ. Дөнгөж саяхан л энд байсан Сондорын түрхдэг анхилуун сүрчигний дууссан шил шалан дээр өнхөрч харагдана.
Намайг үүдэнд сүх ишлэх санаатай мод харуулдаад сууж байх хооронд түүнийг  хоёр давхарын цонхоор гараад зугтачихна гэж хэн санахав. Сүүлийн үед манай хашааны хавиар орсгой шүдтэй хоёр залуу харагдах болсон ч  “урд газрын нөхдүүд үү дээ” гэснээс нэг их юманд тооцоогүй би анх арванзургаахан  настай тас хар нүдтэй, ялимгүй дорсгой шүдтэй тэр нь заримдаа өхөөрдмөөр харагддаг байсан тэр жаахан ариухан охин,  нас бие гүйцсэн бүсгүй болоод нисээд явчихана гэж зүүдлээ ч үгүй хийж байгаа юмандаа нэг улайрахаараа тэр чигээрээ суудаг зангаараа хөлсөө бурзайлган удаан суусан.
( Дэлгэрэнгүй... | 3 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Бяцхан гөлөг анх эхээс төрж, нүдээ нээхдээ л орчлон ертөнцийг ихэд сониучирхан харсансан. Эхээс хамт гарсан ах эгч нараа нэг их сонирхоогүй, харин ээжийнх нь амтат сүү л хамгийн сайхан байлаа.

Хашааны буланд хэдэн гөлгөө хөхүүлэн хорогдох жингэрийг их багагүй л ад үзнэ. Нэг өдөр айлын эзэн, хэсэг хүмүүс дагуулж ирээд:

-За үзэж байгаад дуртай гөлгөө ав. Жинхэнэ монгол нохойны удам, та нар тэр бие хаагий нь хар. Дөнгөж төрөөд удаагүй гөлөг ийм байхгүй. Яг банхар шүү, сайн хар. Гурван мянгаар ав.

Ширүүн байрын харцтай, олон жил тамхи татсаныг нь гэрчлэх батгатай нүүр хөгцтэй шүд ярзайлган инээх эр ойртон ирж, бяцхан гөлөгний ар дагзнаас дээш өргөн сэгсрээд ган хийж дуугарахгүй байгаад нь ихэд олзуурхан:

-Хөгшөөн, энэ гөлгийг чинь авья, гэхдээ дэндүү жижиг юм  мянгаар өгчих очоод  үхчих ч юм билүү!

-За, за ав!... хэмээн сайхь эрийн сарвайх мянган төгрөгийг аван халаасандаа хийв.

 Ингээд л хөөрхий гөлөг өөрийн гэсэн эзэнтэй болов. Талхны үртэс хоолны шавхруу юу өгсөнийг нь л иднэ. ( Дэлгэрэнгүй... | 5 | Өгүүллэг | Бямбаа Жигжид | )

Нэгэн жижигхэн тосгоны даргын эрх танхи ганц охин холын хүнтэй хуримаа хийх сураг хуурай өвсөнд гал авалцах мэт хурдан тархаж тосгоны хамаг л хүн тэрхүү сүр дуулиантайхан хурим болохыг тэсэн ядан хүлээцгээв.
Сүйт залуу нь шувуу судлаач бөгөөд тэр тосгонд судалгаа хийж яваад бүтэлгүйтэж цөөрөмд живэх шахсан тухай, яг живдэгийн даваан дээр даргын охин морьтой явж байгаад тааралдаж  аварсан тухай тосгоныхон амнаас ам дамжуулан сонин болгож ярьсаар.. Энэ мэдээ тосгоны хамгийн захад суудаг анчингийн чихэнд хүрч уур хорсолыг нь хөдөлгөв.
Багаас тоглож өссөн жаахан тэнэгдүү ч халиурсан шаргал үстэй үзэсгэлэнтэй тэр хөөрхөн охин өөр хүний эхнэр болно гэхээс анч хархүү байж ядаж байлаа.
Бүсгүй нэг орой сүйт залуутайгаа уулзаад “хонгор минь би чамд нэгэн нууц хэлэх үү” гэхэд залуу толгой дохив.

Гэнэтийн дулаарлаас болж мөсөн тив хайлахад сүүлчийн үлэг гүрвэл гэсэв. Их  мөсөн дунд амгалан нойрсож буй эх гүрвэл үнэхээр байгалын хатуу ширүүнийг ганцаараа даван туулсан юм. Гэвч тэр бусад гүрвэлийн адилаар ор мөргүй устаж үгүй болоогүй зүгээр л цэвдэг дунд нойрсчихсон. Энд тэндгүй мөсөн уул нурах чимээ нүргэлж урсаж байгаа далай дундуур том том мөсний хэлтэрхий хөлөг онгоц мэт үзэгдэнэ.
Тэрхүү цаг хугацааны хөлөг онгоц мэт мөсний хэлтэрхийнүдийн дунд аварга том биетэй үлэг гүрвэлийн хөөж пэмбийсэн бие ч сулбайн хөвөх нь содон.
( Дэлгэрэнгүй... | 1 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Гэнэт аянга ниргэж тэнгэр цуурах мэт энд тэнд цахилгаан татна. Хувин хувингаар цутгах их усан бороон дундуур олон бараан дээлтэй бараан зүсмийн морьтонгууд хэрээ шиг гуаглан уулгалан дайрав.
Чоно борооноор гэгч энэ аж. Удалгүй бороо зогсоход харийн дээрэмчид, эзлэн түрэмгийлэгчдийн хөлд сүйдсэн хот айлууд чимээгүй сүглийлдэн хэдэн хар шувуу айлын дээгүүр нисэж үзэгдэнэ.
“Ийм юм болох гээд байсан юм аа” гэж өвгөн Лут амандаа үглээд дурангаа өвөртлөн мориндоо мордов.
Өглөө бүр эртлэн арслантай уулын оргил дээр гарч хол ойрыг дурандан нар шингэтэл суугаад номхон хээр гүүгээ унаж гэрийн зүг гэлдэрнэ.
Хэний адуу хаагуур бэлчиж, хэнийд ямар дээлтэй хүн ирснийг өглөөнөөс орой хүртэл арслангийн дүрстэй уулын хүзүүн дээрээс дурандаж алган дээрээ байгаа юм шиг хэлж суудаг энэ хүн өдгөө ерэн насны босгыг хэдийнээ давсан. Гэвч ухаан санаа нь саруулхан, хүмүүсийн удам сударыг хэдэн үеээр нь тоолж чаддаг болохоор хүмүүс “та ч амьд архив” юмаа гэж цаашлуулна.
( Дэлгэрэнгүй... | 8 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Бүсгүй эмнэлэг рүү алхаж явна. Үр шилжүүлэн суулгах төвөөс авч гарсан хуруу шилтэй зүйлээ гартаа чанга атгаад сул асгарах нулимстай хацраа үе үе арчин инээмсэглэн алхана.. Энэ дотор түүний хорин  жилийн мөрөөдөл, олон шөнийн зүүдний биелэл, мянга мянган өдрийн залбирал, өвдгийг нь тэврээд гуйх ханийнх нь гуйлт бий.
Хоолой дээр нь нулимс тээгэлнэ. Хорвоо ийм аж. Эмч нар түүнийг нэг сарын ч насгүй тул дураар нь байлга гэж нөхөрт нь хэлэхийг тэр сэм сонсчихсон юм. Сонссон сонсоогүй өөрөө ч мэдэж байсан.
Жүжигчин мэргэжилтэй, мэргэжилдээ хайртай Хайтан бүсгүй анх айлын эхнэр болсон даруйдаа гэргий хүний амьдралд нэг л дасаж өгөхгүй босон суун сэрвэгнээд гарч гүйх гээд байхаар нь нөхөр нь түүнийг ойлгож нэг  орой “за тэр хүсээд байгаа зураг авалтандаа ор доо” гэж санаа алдан хэлсэн юм. Бүсгүй баярлан нөхрөө үнсээд шууд л найруулагч руугаа залган маргаашнаас эхлэн зураг авалтанд орох болно оо гэдгээ баяртайгаар хэлсэн.
Түүний тоглож байгаа анхны түүхэн кино. Олон хоногийн хөдөлмөр, бэлтгэл, инээд, нулимс холилдсон , олон уран бүтээлчийн хүч хөдөлмөр сэтгэл шингэсэн түүхэн кино ч сайхан болсон. ( Дэлгэрэнгүй... | 8 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Мөлийтөл арилгасан сонгиноос хутга хальтирч охины гарыг эсгэж орхив.
Охин анх удаа хоол хийх гэж байгаа нь энэ. “Ээ ээж минь” гэж уулга алдан хутга сонгино хоёроо шидчихээд өрөө дамжин гүйсэн боловч ээжийгээ эзгүй байгаа гэдгийг сая л саналаа.
Долоовор хурууныхаа өндгийг байн байна шимнэ, ядаж байхад хурууны наалт хөвөн хаана байдийг ч мэдэхгүй. Арима сая нэг санаа олсон бололтой зочдын өрөөний ширээн дээрх цагаан бүтээлгийг хуулан авч голоор нь цуулан хуруугаа ороожээ. Ажилдаа явах цаг хэдийнээ өнгөрсөн тул яаран хувцсаа солиод гарч одлоо.
Охин өглөө бүр эртлэн босож сонин зарах мухлагаас боодол сонин худалдан авч гудамжаар өнгөрөх хүмүүст заран ээжийнхээ хагалгааны мөнгөнд жаахан ч болов нэмэр болохыг хүснэ.
Аримаг анх мэдээ орсон цагаас л ээж нь хараагүй хүн байсан. Хараагүй мөртлөө Аримад яг тааруулаад цамц, оймс, малгай нэхэж өгнө. Хоол ч сайхан хийнэ, Арима аавтайгаа ширээний хоёр талд суугаад ээжийнхээ хийсэн хоолыг амтархан идэхдээ хамгийн жаргалтай байдаг.
( Дэлгэрэнгүй... | 12 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Балчир охин “ээжээ ээжээ энийг хал даа” гэж шулганан дуудахад дөч орчим насны урт хар хүрэм нэвсийтэл өмссөн хүн яаран алхсаар охины хажууд ирэв. Охин энэ тэндээ хар толботой хөөрхөн цох олоод гарынхаа алган дээр тавин “бөөлэй бөөлэй” гэх аж.”Бөөлэй бөөлэй” гэж охиныг эгдүүтэй шулганах тоолонд өнөөх цох удаан алхсаар булцгар гарынх нь бугуйнд хүрнэ. Охин эргээд л нөгөөхийг хурууныхаа үзүүр дээр аваачиж “бөөлэй бөөлэй” гэнэ.
Урт хар савхин хүрмэндээ дарагдсан юм уу гэмээр тэр эмэгтэй тонгойн суугаад охиныг хөхүүлж байгаа харагдав.
( Дэлгэрэнгүй... | 8 | Өгүүллэг | Болормаа Б | )

Галт тэрэгний зөөлөн явдалд бүүвэйлэгдэх мэт зүүрмэглэн хэвтэж байтал орны минь хөлд хэн нэгэн ирээд суух шиг болоход өндийн харвал нэг л харсан царай сайн байна уу? та гээд инээмсэглэв. Хаана харсан хүн билээ гэж бодсоор орноосоо босоод гар барих зуураа түүнийг сая л нэг таних шиг боллоо. Хоёр хоногийн өмнө Улаанбаатарт Замын үүдийн галт тэрэгний тасалбар худалдаж авах үеэр санаандгүй танилцсан залуу мөн байлаа. Намайг тасалбар авах гээд мунгинаж байхад сэтгэл гарган тусалсанд нь баярлалаа ч гэж хэлж чадалгүй салж одсоноо сая санаж :

- За миний дүү сайн явж байна уу? энд ингэж таардаг сайн боллоо. Ах нь дүүдээ баярлалаа ч гэж хэлэлгүй яваад өгсөн байна лээ, миний дүүгийн нэр хэн билээ? ахыг нь Бүрнээ гэдэг гэхэд :

- Зүгээрээ, талархах хэрэггүй, ахдаа туслалгүй яах вэ, дүүгээ Мөнхөө гэж дуудахад болно гээд их л дотно инээмсэглэлээ. ( Дэлгэрэнгүй... | 10 | Өгүүллэг | Алтанхундага А | )

Алсад гэгээхэн одод анивчина
Аглаг сэтгэлд тэр одны туяа тусна.....
Яг л чи ирэх шиг..

Хайрын тэнгэрт ухаарал бэлэглэж
Хатуу амьдралыг зөөлнөөр эргүүлсэн
Эргэж хэзээ ч давтагдашгүй чиний минь гэгээн нөхөрлөлөөр
Эрэг нурж цэцэг хагдрах шиг цангаж явна даа найз минь
Дотогшоо гуниг хөврөнө
Эзгүйрэл,эзгүйрэл оршино
Доголон нулимс хөлчүүхэн урсана
Үгүйлэл их үгүйлэл мэдрэгдэнэ
Зулын гэрэл мэт бадмалсандаа чи минь
Зуурдхан ирээд буцсан даа чи минь
Эзгүйрэл үлдээж нөхөрлөлын дарсны ааг харьсан даа
Эргэж хэзээ ч орлох үгүй сэтгэл үнэртсэн найз минь
Дотогшоо гуниг хөврөнө
Эзгүйрэл,эзгүйрэл оршино
Доголон нулимс хөлчүүхэн урсана
Үгүйлэл их үгүйлэл мэдрэгдэнэ
Дутах л юм чамаар би байтугай орчлон
Дүүрэн амьдрал байдаггүйг мэдрүүлж орхилоо чи
Намрын салхи сэвэлзэж жавар хорогдоно сэтгэлд
Насаараа л чамаар дутаж явах нь дээ найз минь
Дотогшоо гуниг хөврөнө
Эзгүйрэл,эзгүйрэл оршино
Доголон нулимс хөлчүүхэн урсана
Үгүйлэл их үгүйлэл мэдрэгдэнэ

Уртнасангийн Пүрэвсүрэн

Сүүлчийн навчис нэг нэгээрээ тасран газарт бууж, анхны цас ганц хоёроор бударч гар дээр хайлна. Сэтгэлд дулаан, зөөлөн үдэш. Гэгээн бүхэн энэ цас шиг алгуур айлчилж, уйтгар гуниг яг л энэ навчис шиг салхинд хийсэх мэт. Бүгдийг хэн нэгэн агуу эрхэм зохицуулчихсан ч юм шиг. Ерөөс эргэн тойрон, зөрж өнгөрөх хүмүүс, байгаль дэлхий бүх зүйл амгалан. Гагц бүсгүйн сэтгэл л дэнсэлж, тогтож ядна. Болоод өнгөрсөн зүйл юу байсныг ойлгохыг хичээнэ.
Амьдрал өөрөө богинохон. Өдөр хоног ч түүний нэг хэсэг тул ялгаагүй нүд ирмэх зуур л өнгөрнө. Тиймээс “өдрөөр амьдрагч” гэж өөрийгөө тунхаглагсад олширсон байх. Буруутгахгүй. Өнгөрснийг дурсалгүй, ирээдүйд зовнилгүй амьдрах нь аз жаргалын өнгө, хэлбэрийг нэмэхийг ч үгүйсгэхгүй. Энэ өдөр бүсгүйн хувьд маргаашийг харах сөхөө байсангүй. Тэр өнөөдөр “өдрөөр амьдарсан” юм. Баяр хөөр цээжин дотор багтаж ядна.
( Дэлгэрэнгүй... | 4 | Өгүүллэг | Бусад | )

Энэ жил ногоо сайхан ургалаа
600x800 244k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 4940

uvl-008.JPG
600x450 101k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 5613

Тахилга
600x402 124k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 4664