Нүүр Гишүүн Шүлэг Өгүүллэг Сургамж Зөвлөгөө Зургийн цомог Холбоо барих
 

Сайтын мэдээлэл ...
Facebook
Twitter
RSS2

Mail : info@biirbeh.mn
Yahoo ID : tbatbaatar
Mobile : 9907-6364

Нэрээр
  ''Өврийн дэвтэр'' яруу найргийн реалити шоу  
  4-н мөртүүд  
  Sienna  
  Window of Mongolian poetry  
  Youtube  
  Агиймаа Э  
  Алтангадас  
  Алтанхундага А  
  Амарбаяр М  
  Амарсайхан A  
  Амарсанаа Б  
  Амор Хайям  
  Ардын аман зохиол  
  Ариун-Эрдэнэ Б  
  Ариунболд Энх-Амгалан  
  Афоризм  
  Аюурзана Г  
  Бавуудорж Ц  
  Багабанди Н  
  Бадарч П  
  Базардэрэг Н  
  Байгалмаа А  
  Батзаяа Б  
  Батзүл Д  
  Батнайдвар М  
  Батнайрамдал П  
  Батнасан Лу  
  Батрэгзэдмаа Б  
  Баттуяа Ц  
  Батцэцэг Ш  
  Баяр ёслол хурим найр  
  Бодрол  
  Болдсайхан С  
  Болдхуяг Д  
  Болор-эрдэнэ Х  
  Болормаа Б  
  Болормаа Х  
  Бум-Эрдэнэ Түмэнбаяр  
  Бум-Эрдэнэ Э  
  Бусад  
  Буянзаяа Ц  
  Буянцогт C  
  Буянцогт /Цахарын/ С  
  Бямбаа Жигжид  
  Бямбажаргал Ц  
  Бүжинлхам Эрдэнэбаатар  
  Гадаадын уран зохиол  
  Галсансүх Б  
  Ганзориг Б  
  Ганзориг Батсүх  
  Гэсэр  
  Гүрбазар Ш  
  Дагмидмаа Ч  
  Далай ламын айлдвар  
  Дамдинсүрэн Цэнд  
  Дашбалбар О  
  Дениска Михайлов  
  Дорж Б  
  Доржсэмбэ Ц  
  Дулмаа Ш  
  Дууны үг  
  Дэлгэрмаа Ц  
  Дэлхийн уран зохиол  
  Ерөөл, Магтаал  
  Жамбалгарав Ц  
  Зохиолчдын намтар  
  Зүйр цэцэн үг  
  Ичинхорлоо Б  
  Кана Б  
  Лодойдамба Ч  
  Лочин Соном  
  Лхагва Ж  
  Лхагвасүрэн Б  
  Лхамноржмаа Ш  
  Монгол Улсаа хөгжүүлье  
  Монголын өгүүллэгийн цоморлиг 2003  
  Мэдээ, мэдээлэл  
  Мөнхбат Ж  
  Мөнхсайхан Н  
  Мөнхтуяа А  
  Мөнхцэцэг Г  
  Мөнхчимэг А  
  Намдаг Д  
  Намсрай Д  
  Нацагдорж Д  
  Номин Г  
  Номинчимэг У  
  Нямсүрэн Д  
  Оюун-Эрдэнэ Н  
  Оюундэлгэр Д  
  Пүрэвдорж Д  
  Пүрэвдорж Лувсан  
  Пүрэвсүрэн Соёрхын  
  Равжаа Д  
  Ринчен Б  
  Сумъяа Доржпалам  
  Сургамж  
  Сүглэгмаа Х  
  Сүрэнжав Шарав  
  Сүхзориг Г  
  Тайванжаргал Н  
  Төрбат Д  
  Улам-Оргих Раднаадорж  
  Урианхай Д  
  Уугансүх Б  
  Хасар Л  
  Хишигдорж Л  
  Ховд Их сургуулийн Утга зохиолын нэгдэл  
  Хулан Ц  
  Хүрэлбаатар Ү  
  Хүрэлсүх М  
  Хүүхдийн дуу  
  Цэемаа М  
  Цэцэнбилэг Д  
  Чойном Р  
  Чоно  
  Чулуунцэцэг Б  
  Шог өгүүллэг  
  Шүлэг  
  Шүүдэрцэцэг Б  
  Энхбат Балбар  
  Энхболд Энхбаатар  
  Энхболдбаатар Д  
  Энхтуяа Б  
  Энхтуяа /Эмүжин/ Р  
  Эрдэнэ С  
  Эрдэнэсолонго Б  
  Эрхэмцэцэг Ж  
  Явуухулан Б  
  Ярилцлага  
  Үлгэр  
  Үржинханд Э  
  Өвөр Монголын яруу найраг  
  Өгүүллэг  
  Өлзийтөгс Л  
  Өөрийгөө ялах нь  

Ангилал
  Article1  
  Шүлэг  
  Өгүүллэг  
  Найраглал  
  Афоризм  
  Богино өгү  
  Роман, тууж  
  Зүйр цэцэн  
  Үлгэр  
  Ертөнцийн  
  Ардын аман  
  Нийтлэл  
  Дууль  
  Сургамж  
  Зөвлөгөө  
  Мэдээ  
  Намтар  
  Ярилцлага  
  Ерөөл магтаал  
  Дууны үг  
  Ардын аман зохиол  
  Youtube  
  Дурсамж  
  Бусад  

Дэм дэмэндээ гэж
Та бүхнийг бидэнд туславал бид баярлах болно.
$



  

Өгүүллэг


Бусад 		 Өгүүллэг: Даазайн хээр (Өгүүллэг)
Оруулсан admin on 2013-10-04 12:03:31 (2576 уншсан)

Үүр хаяаран цайж тэртээ дорно орчлонгийн хаяанаас мэндэлсэн өглөөний шаргал наран тэнгэр баганадан бууралтах их Бүрэнханы сүрлэг оргилд гэрэл гэгээгээ бүхний тэргүүнд түгээсээр алгуур доошлов. Нүцгэн шовх мөрөгцөг бүхий хэц уулсын хормойгоор хад чулуу, бут сондуул дундуур садран хөөсрөх түргэн урсгалт Бургалтайн гол эргээ даган оволзож даргилан үсчих мөнгөн дуслаа гялалзуулсаар талд буумагц номхрон, хөвсрөн суунаглах манан дунд замхрана. Оорцгийн орой дахь хангил хадны энгэрт үүрэндээ суусан шууман шонхор, тэнгэрийн уужмаас тэртээ дор хайлсан тугалага мэт мэлтийх усны толионоос ойх наран цацралд гялбан эгц хангилаас хээрийн салхины эрчээр агаарт элэн дүүлж, өндөр авмагц хурган дал мэт хумбан сүүлээ ирвэгнүүлэн доошилсоор харги тунгалаг урсгалд биеийг толибон хөвлөө. Шонхор хааяа огцом дуугарч, хааяа чимээ чагнан агаарт халбин байснаа гэнэт жигүүрээ хумин хар эрчээр доош харван унаган түрүү үелзсэн цүнхэл усны мандалд хүрмэгц хөөрч хэсэг тогтсоноо аанай л шунгана. Голын хоёр талаархи хөвч уулсын бэл, хөндийгөөр наран сууж, бараагүй үргэлжлэх ногоон талд цайрах мөөгөн цагаан гэрүүдийн тооноор хөх утаа суунаглан хотон дахь мал сүрэг хэвтрээс уван цуван босцгоолоо. Зэргэлдээх идэр жавхлант Ивэн голын эхэнд орших бага Бүрэнханы бэл дэх эртний гарвалт Амарбаясгалант хийд өглөөны наранд орой дээрх алтан шаргал зүмбэр, ногоон паалан дээвэр, хажуу дахь цагаан суврагуудаа гялалзуулан бурхны олон шав нар нь хөндий даяар нүүргэлтэх дун бүрээний дохиогоор гадаалж биеийн чилээг гарган нааш цааш гүйлдэнэ.

( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Гөлөг /Өгүүллэг/
Оруулсан admin on 2013-10-04 12:03:06 (2619 уншсан)

Үүр цайх яагаа ч үгүй оддын гэрэл нохойн сарьсан хамар дээр дүүжлэгдсэн мэт хүйтнээр гэрэлтэнэ.Өнгөрөгч хаврын хатууд халуун хэвтэр,ачит эхээсээ” эзэн”-ний төөрүүлгээр төөрснөөс хойш ган амбаарын орчим уриныг үдэж нас бие гүйцэх тийшээ хандаж яваа нь энэ.Эх эцэг гэр бүлээрээ сүрэглэн яваа гөлөгнүүд “гөлөг” гэдгээ мартаад “банхар” болчихсон ...рр...ррхийн аавын цээж ,ээжийн бөгс оргиод тун ч донжтой атаархмаар. 

Шар гөлөг нэг удаа ургаж буй соёогоо гайхуулмаар санагдаад үүгээр түүгээр шарваганан гүйж явдаг эрлийз охин гөлгөнд архирч үзүүлсэн чинь үдийн хойно хэдэн архаг ах нар ирж “гөлөг” болоогүй байж “банхар” боллоо хэмээцгээж түүнийг хоёр хоног босохгүй болтол хашраасныг тэр мартдаггүй. 

Шар гөлөгний орогнох газрын энэтээ Баатар хэмээх сүрлэг сайхан том биетэй залуу дандаа согтуу байх.Баатарыг нанчидын халуунаар хөл гараа дэлгэн эгээ л гэртээ аятай унтахлаар хоёр хөлийнх нь завсар эсвэл сүвээний нь орчим наалдаад хэвтэх хичнээн дулаан “хагас хоол,халуун хэвтэр “ л гээч тэр буюу.Зовлонт амьтны нүдэнд харагдсан болгон “жаргал”-тай харагдана даа. 


( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Цагдаа Ёндон (шог өгүүллэг)
Оруулсан admin on 2013-10-04 11:48:36 (2745 уншсан)

Н.Бадарч.  Арлингтон, Виржиния     
Бургалтайд Ёндон гэж авхаалж сэргэлэн зантай, алиа хошин яриатай, аргагүй л хөгжөөнтөй эр амьдарч байлаа миний багад. Ёндонгийн эцэг Дагвынх амь зуулгын цөөн мал, амьдрал даатгах бурхан тахил, толгой хорогдох бор гэр, гол зогоох борог хоолтой жирийн нэг Бургалтайн айл. Эх Янжин нь гэрийнхээ бүх ажлыг өглөөнөөс өөрөө амжуулж явсаар үнээгээ ч саачихдаг, унаагаа ч юүлдэг, дээлээ ч оёчихдог, дэлээ ч хяргадаг ямарч эрээс дутахааргүй бүлтэй, нөр их ажилсаг хүн байсан гэдэг. Ёндон багадаа сумын бага сургууль дүүргээд цааш


Алтанбулагт очиж гайгүй сайн жолооч болчих хүсэлтэй ч тэр намар эцэг нь насан өөд болж ах нь хэлмэгдсэнээр түүний хувь тавилан тэс өөрөөр эргэсэн гэдэг. Ингэж Ёндон аавын хайр, Алтанбулагийн ид шид аль алийг нь ч үзсэнгүй залуу халуун насаа мал даган хөргөж, алиа хошин зангаа айл хэсэн хөөргөж бусдын адил Бургалтайн голыг уруудаж нэг, өгсөж нэг нүүсээр эрийн цээнд хүрэв. Залуу эр зав л гарвал саахалт айлаар хэсч, сав л хийвэл марзан хошин юм ярьж авгай хүүхнүүдийг инээлгэн тэднийг ч өөрийгөө ч зугаацуулж явдаг болж дээ.


( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Сүүлчийн амьсгал ( өгүүллэг )
Оруулсан admin on 2013-10-04 11:36:16 (3344 уншсан)

Хүний амьдралд юу ч тохиолддог. Жаргах цаг нэг байхад зовох цаг ч бас байдаг. Жаргал зовлон хосолсон хүний хорвоод хүн гэдэг нэрийг хайрлаж хамгаалж явна гэдэг бол хүн болж төрсөний эрхэм дээд заяа буюу. Амьдралын түмэн нугачаан дунд бүдэрч хальтирч явсан ч амьдралын чин үнэнийг ойлгоод засаж хүмүүжсэн нэгэн байхад золигт гарсанаараа дуусъя гээд өөртөө зовлон хурааж, зорилго хүсэлгүй насаа өнгөрүүлэх хүн нэрнээс цаашгүй хүн ч байдаг ажээ.

  Энд нэг зовлон үзэж яваа хадам аавын тухай яръя гэж бодлоо. Цагтаа цалгиж цалингаа буухаар наргиж явсан эрийн хугархай байсан юм. Тонгорог шиг иртэй залуу явахдаа эгдүүгий нь хөдөлгөвөл хадмуудаа ч аваад “шидчихэж” мэдэх энэ ширүүн эр орчлонгийн жамаар эрийг нас уулыг цас дарсан хойноо “хэнз хүргэн-”тэй болж, хүссэн юм хүзүүгээр татна гэдэг шиг хүргэнийхээ “захиргаа”-нд оржээ. Ид залуу насандаа галзуу барын ам руу гараа хийхээс буцахгүй галтай түймэртэй явсан өвгөн явж явж таарсан шинэ хүргэндээ хэдэн дориун үг хэлсэнийхээ төлөө гар чанга, зүрх чулуу танхай хүргэнийхээ хорхойтой араанд “зуулгасан” аж.



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Э.Эрдэнэцэцэг : Манай банхар /өгүүллэг/
Оруулсан admin on 2013-10-04 11:30:55 (3218 уншсан)

Анх Банхартай их хүйтэн шөнө танилцаж билээ. Эгч бид хоёр аймгийн төвд очиж уран уншлагын “уран жиргээ” наадамд оролцоод гэртээ ирсэн юмдаг.

Шөнө дунд болчихсон манайхан бүгд унтчихсан байлаа. Гадаа машин ирэх дуунаар ээж сэрж лаа барьсаар биднийг угтсан. Ээжийг гал түлж хоол цай халаах хооронд гэрээсээ хол гурав хоногт тохиолдсон адал явдал, тэмцээнд гаргасан амжилтаа шулагнаж гарлаа. Гэнэт бидний яриан дундуур огт танихгүй нэгэн дуу орж ирсэн юм. Нялх амьтаны дуу гэдэг нь тодорхой. Тэр зүг харахнээ панеран хайрцагаас бяцхан үстэй хошуу цухуйж байв.

“Энэ юу вэ ээжээ?

Банхар.

Банхар аа. Манайх гөлөг тэжээж байгаа юм уу? Даанч гэрээс нээх сонин муухай үнэр үнэртээд байсан юм аа.

Харамсалтай нь гадаадын зарим кинон дээр бяцхан гөлөг хараад хүүхдүүд баярлан хөөрдөг шиг мэдрэмж надад төрөөгүй. Нэг тийм үстэй, жигтэйхэн ховдог, жижигхэн нохой манай гэрийн үүд хавийн эзэн болж бүхнийг эрхшээлдээ оруулна гэж тэр үед лав бодоогүй. Гэртээ ирсэн тэр шөнө Банхар гийнаад модон хайрцаг самардаж дугаргаад унтуулсангүй.

( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Ч. Өлзийням : Цэврүү /өгүүллэг/
Оруулсан admin on 2013-10-01 14:24:09 (2979 уншсан)

-Такси яачив аа. Хн. яарахаар зогсдоггүй байна шүү. Ингэхэд би яагаад сандраад байна аа. Туул үнэндээ сэтгэл нь юунд тэгтлээ яарч, юунд тэгтлээ сандраад байгаагаа мэдэж байлаа.
Туул дээд сургууль төгссөнөөс хойш өөрийгөө их л том хүн болсон шиг санан баярын өдрүүдэд ганцаараа явахаасаа санаа зовж, хосоор алхах залууст атаархаад ч байх шиг нэг тиймэрхүү ,энд тэнд ганц нэгээрээ явж байгаа залуусыг нууцхан харуулддаг болчоод байсан тэр нэгэн навчис хөглөрсөн намар анхны нөхөртэйгөө танилцаж байж. Амьдрал яг л тэр намар шиг нь төдийлөн удалгүй жихүүн жавар хургасан зэврүүн болсны учрыг тэрээр өөрөө ч сайн мэддэггүй байсан байх.  Хамаг бүхнээ сурахад зориулан бүхнийг хойш тавин номын сан гэр сургууль гэсэн гуравхан жимээр л алхан оюутан насаа өнгөрүүлсэн түүнд яараад, хүсэн хүлээгээд байсан амьдрал нь төдийлөн сэтгэлийн жаргал авчирсангүй.
Оюутан ахуй цагийн баяр цэнгүүнийг хэтрүүлэлгүй өөрийгөө цэгнэж, хэн нэгэн залуусын болзоонд яггүй хаширлаж, нэг ёсондоо биеэ тоож явсан түүний хэнээс харамлаж хэнд тавиад байсан нь мэдэгдэхгүй охин танхил бие нь нэгэнтээ тэр намрын навчис шиг үнэгүйдэнэ чинээ санаагүй тэрээр ганцхан өдөр л бүхнийг орхин Америк явах хүртлээ чамгүй зовсон билээ.


( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Ч. Өлзийням : Суран тэлээ /Өгүүллэг /
Оруулсан admin on 2013-10-01 14:21:56 (2929 уншсан)

Би тэр хүүг үзэн ядсаар ирсэн.  Аав аа ээж ээ гэж дуудах бүр нь намайг тавлаж байгаа мэт санагдан тэр дуу гарсан зүг рүү хөмхий зуун хардаг байлаа. Саная ч гэсэн санаанд орох юу ч үгүй төрөлхийн л энэ газрын төмөр тавагтай хоолноос өөр зүйлд баярлах юмгүй өссөн над шиг хүнд хүйтэн өвлийн жаварнаас илүү хайрдаг үг бол “Ээж ээ, аав аа” гэх үг байлаа.  Асрамжийн газрын юм бүхэн намайг бачимдуулна. Гадаа тоглох хүүхдүүд бүгдээрээ аав ээж гэж дууддаггүй байсан бол, эхнээсээ л би ийм үгийг ч мэдэхгүй байсан бол асрамжийн газрын юунд ч тэгтлээ уурлахгүй байх байсан.  “Өнчин хүүхдийн төв” гэдэг нэрний учрыг олдог болсноос хойш энэ газрын юм бүхэнд уур хүрэх болсон юм. “ За хоолондоо ороорой” гэх багшийн үг, хаанаас ч юм ирэх тусламжийн цүнх, хичээлийн хэрэгсэл, хэн нэгний нас барахад өгдөг буяны юм гээд авах дуртай үгүйг минь ч асуухгүй цэрэг шиг жагсааж байгаад өгдөг элдэв өглөг бүрт би зэвүү хүрдэг байлаа.


( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Ш.Цогтбаяр : СЭТГЭЛ
Оруулсан admin on 2013-09-26 12:50:55 (2793 уншсан)

…Жаажаа гуай сургуулийн дотуур байрны гал тогооны тогооч нараас нь гуйж байж хэдэн далбагар байцааны навч, харлаж муудсан төмс, хөгцтэй жижиг лууван зэргийг хийсэн шуудайгаа үүрч, хажуудаа ач хүүгээ хөтлөн майжиганан алхах зуураа үе үесхэн зогсож мөрөө амраан ёх хэмээн ташаа тулан нуруугаа тэнийлгэн хэдэнтээ амран явсаар сая л нэг юм гэрийнхээ үүдэнд ирлээ. Түүний бараанаар хашааны булан тохой, байшингийн суурин доор гээд л  энд тэндээс хэдэн туулайнууд гүйлдэн ирж гар хуруу, үүрсэн шуудайтай зүйлийг үнэрлэхэд эмгэн үл  мэдэг инээмсэглэн авчирсан зүйлээ тэнцүү хувааж өгөөд үлдсэнийг нь маргааш өгөхөөр өөртөө нь нас чацуу умгар хар амбаартаа хадгалаад намрын налгар наранд  гадаа хэсэг суув.



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Ш.Цогтбаяр : Цагийн зүү зогсохгүй
Оруулсан admin on 2013-09-20 13:04:11 (2898 уншсан)

...Хн. Чамдаа л таарсан цаг байна даг. Хаанаас олсон юм бол доо. Бас тэгээд болоогүй ээ энийгээ хүзүүндээ зүүдэг цаг гэж өргөмжлөөд байгаа юм даа. Ийм ч хүзүүндээ зүүдэг цаг гэж байдаггүй байхаа. Наад  хөсрийн юмаа цааш нь хий. Битгий хичээл үймүүлээд бай, суу! гэж багшийн  зандархад хүүгийн нүдэнд нь нулимс мэлтэлзэж нусаа татан чимээгүйхэн эргээд ширээ рүүгээ явлаа. Ангийх нь хөвгүүд  инээлдэж, охидууд нь хоорондоо нудралцахад   ичсэндээ өнөөх багшийн хөсрийн гэж нэрлэсэн цагаа цамцныхаа энгэр лүү чимээгүйхэн шургуулчихаад шал ширтэн суув.

            Хүүд аав гэж үгүй. Гэхдээ аавыгаа ямархуу хүн байсныг  бүүр түүрхэн санадаг юм. Нэгэнтээ ээж аавтайгаа Онон гол руу очсонсон. Аав нь  тэгэхэд бүдүүн гэгчийн дархи мод  тэврэн  голын нөгөө зах хүрэхээр хөвөхөд нь бяцхан хүүгийн нүдэнд аав нь алс хол явчихаж байгаа мэт санагдаж “Ааваа буцаад ирээ, ээж бид хоёрыг битгий орхиорой, эргээд ир” хэмээн сандран дуудаж голын эрэг даган хайрга чулуунд хөлөө шалбалан догонцон гүйж билээ. Аав нь голын цаад эргэнд хүрээд удалгүй сурмаг гэгч нь даллан сэлсээр эргэн ирж хүүг  хүзүүн дээрээ унуулаад “Аав нь юу гэж түнтгэр хүүгээ ээжтэй нь орхиж явдаг юм, Үргэлж л хамтдаа байна шүү дээ, миний хүү ч том эр болоод байгаа юм. Алив хөлөө сайн хавчаад гараа сайн холбоорой, буурал морь булгилаа шүү” гээд морь болон янцгаан цовхрон гүйхэд нь учиргүй баясаж голын шугуй цуурайтуулан инээж байснаа санадаг байлаа. Тэгэхэд Онон мөрний дөлгөөн урсгал наранд алтран гялалзахад хүүгийн нүд гялбаж аавыгаа хүзүүгээр нь чанга тэврэн нүдээ аньж билээ. Гэвч цэцэгс өнгө өнгөөрөө алагласан тэр дэлгэр сайхан зун Онон мөрөн аавыг нь хэзээч эргэж ирэхгүйгээр урсгалдаа шингээж орхисныг яалтай билээ.



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Б. Чинбат. Үдэлтийн цайллага. /өгүүллэг /
Оруулсан admin on 2013-09-04 09:29:27 (2922 уншсан)


Болд ажил нь дуусаж өгдөггүй жаахан оройтож ирлээ. Цайллага гаднаас нь харахад тун сайхан болж байлаа. Ширээг П үсэг хэлбэртэй зассан бөгөөд дүүрэн архи дарс, пиво, жимс, чихэр өржээ. Цайллага эхлээд нэг цаг болсон бөгөөд хүмүүс аль хэдийн халаж , түрүүчээсээ дуу шуу нь жаахан өндөрсөж, зарим нь бүүр улаа бутарсан харагдана. Нэг өрөөний хэд нь тэрүүхэндээ бие биеэ бараадан суусан харагдана. Үйлчлэгч нар хоосорсон дарс, пиво, архийг зогсоо зайгүй шинээр сольж авчирна. Хойморын ширээний голд үдэлтийн эзэн болох байгууллагын дарга Дүгэржав сууж, хоёр хажуу талд нь түүний талын хүмүүс болох Чимэд, Баатар нар суужээ. Харин шадар хүмүүс болох Доржоо, нарийн бичиг хүүхэн болох Чимгээ хоёр харагдсангүй. Уг нь тэр хоёр л өнөөдөр даргадаа хамжаа болон ирсэн хүмүүст үйлчлэх гол ажлыг удирдах ёстой байсан биз дээ гэж Болд бодож байлаа. Болдыг дээш нь суулга гэж хүмүүс хэлсээр нэг мэдэхэд ширээний дээд буланд очихлоо.


( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Соёлт.Баярсайхан. Есүүлээ . /өгүүллэг/
Оруулсан admin on 2013-08-27 19:24:12 (1248 уншсан)

Хорнун шингэж буй нарны туяаг атгаж авах гэж буй мэт гараараа сарвалзан хэвтэж байсанаа гэнэт Найбөхрүү эргэн 

- Найбөх ахаа. Булхан гуай мэдвэл яана гэв. Найбөх огт тоосон шинжгүй мэт байвч нүдэнд нь нэг л гэм хийсэн хүн адил эргэлзээ хургах аж. 

- Ахын дүү юу ч мэдээгүй л юм шиг бай учир нь олдох байлгүй. Тэгээд ч Меруерт л сүүлийн хэд хоног бидэнд өл залгууллаа шүү дээ гэхэд нь Хорнун толгой дохив. Сүбээдэйн толгойн сэргийлэх Зуутын есөн эр эг мэггүй аянга цахилгаан нижигнүүлэн гэнэт асгарсан ширүүн мөндөрөн борооноор тарж яваад хүний газар төөрчээ. Тэр шөнийн харанхуй гэж үнэхээр гараач харж боломгүй түнэр байж. Шөнөжин бороонд салам нүдүүлэж хоноод үүр хаяараад харвал ёстой хаана байгаач мэдэж боломгүй өндөр өндөр цохион дунд л буйгаа мэдсэн ажээ.

( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Соёлт.Баярсайхан. Хайрын хайр . /өгүүллэг/
Оруулсан admin on 2013-08-27 19:16:14 (1864 уншсан)

Их зүйлийг ярихыг хүсээд ирхээр дотор минь байгаа үг бүхэн холилдоод чухам хаанаас нь эхлэхээ мэдхээ болих юм.Тэгхээр би эхлээд бага зэрэг тайвширах хэрэгтэй юм байна шүү...Чин үнэнээ хэлхэд энэ бүгдийг бичих надад хүнд байнаа.Юу нь хүнд байгаад байгаа юм гэхээр хайрын хайр,хайран доторхи хайрыг бичих гээд сууж буй минь,үүнийг би бичиж чадах боловуу гэсэн эргэлзээ төрөөд огт болох юм биш.

Хосбаярынх хоёр хөөрхөн дэрсхэн охинтой айл,эхнэр нь Зулаа гэх өндөр царайлаг хүүхэн.Хүүхэд байхад нь “Хөөрхөн” Зулаа гэж дууддаг,ярьдаг байсныг би мэднэ.Зулаа шүдний эмч харин Хосбаяр монгол хэл,уран зохиолийн багш.Хот,хөдөөгөөс гийчин тасархаа байсан элбэг дэлбэг ёстой л сайхан гэр бүлдээ.Зүс царайгаар сайхан эр биш ч гэсэн ухаалаг,даруу төлөв Хосбаярыг “хөөрхөн” Зулаагын нөхөр болж ирсэнийг аймгаараа нэг ярьсаар бүгд мэддэг болжээ.

( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Соёлт.Баярсайхан. Эргэлт. /өгүүллэг/
Оруулсан admin on 2013-08-27 19:08:03 (1635 уншсан)

 Хотоос зайдуухан зусланд цөөхөн хэдхээн айл өвөлжинө. Зундаа бол хөл хөдөлгөөн маш ихтэй битүү айл болно харин өвөл нам гүмхэн болж хүн амьтан тэр бүр үзэгдхээ байна. Хүйтэний эрч нэмэгдэх тусам утаа нь өтгөрөн дарах их хотын угаар униараас зугтсан амьдралын түвшин өндөр, унаа унштай айл иймэрхүү байдалтай өвлийг өнгөрөөх нь жилээс жилд нэмэгдэх ажээ. Төрийн өндөр биш ч бас ч гэж жижиг биш зөөлөн сандалтай аятайхаан ажлыг хэл амгүйхэн залгуулах залуухан гэр бүл хоёр дахь хүүхдээ төрхийг хүлээн, цэвэр агаартай эл нам гүмхэн хөндийд амьдрах ажээ. Бие тулгар үзэсгэлэнт эхнэр, хөөрхөн охин хоёртойгоо дутах гачих нэгээхэн ч зүйлгүй сайхан амьдрах ажээ. Гэтэл гэв гэнэт сүүлийн сар гарангын өмнөөс тэдний гэрийн гадуур нэг залуу үргэлж хог ухаж харагдах болсоныг баян эр яагаад ч юм харах тоолондоо хар аяндаа л уур нь хүрч дургүй нь хүрээд явдаг болов. Уул нь ядуу цөлх залуу түүнд гай удаад ая тухыг нь алдуулаад байхгүй ч түүнийг харагдмагц л ”Новш чинь үхсэнээ шиншлээд энүүгээр яваад байгаа юм бэ” гэх бодол орж ирмэгц ойрхон байвал “Эндээс зайлаач” гэх эсхүл “Үүгээр битгий эргэлдээд бай хулгайчаа” хэмээн бүүр нэг хийх юм, хэлэх үгээ олж ядсан амьтаны аяг гаргана. Уул нь мань эр ч тэр мөрөөрөө, ядуу эр ч замаараа л хэн хэндээ халгүй явцгааж байвал барав баймаар. Ядуу хүнд ноён олон гэдэг шиг юм уу даа. 



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: П.Үүрийнтуяа : Өөрчлөлт /Эхлэл/
Оруулсан Үүрийнтуяа on 2013-08-15 20:41:04 (3463 уншсан)

Гэрлээ Дарханд суурьшаад удаагүй, энэ жил оюутан болж ирсэн тэр энэ хоттой төдийлөн танилцаж амжаагүй. Гэвч тэр нэг л зүйлийн төлөө энд суралцахаар ирсэн. Эмч болох зорилгоо биелүүлж, сайн эмч болж сайхан амьдрахын тулд өөрийн таньж мэдэхгүй мөн ганц ч хамаатан садан гэх хүнгүй энэ газар ирсэн. Гэсэн ч хар багаасаа айл гэр болж тоглож өссөн багын сайн найз Сайнаа нь энд хамтдаа суралцана гэсэн учир түүнийг л гэж энд итгэл дүүрэн инээмсэглэлтэйгээр ирсэн. Зулай зулайгаа гишгэж төрөөгүй ч тэр хоёр яг л нэгэн эхийн эгч дүүс шиг эвтэй өсчээ. Хамтдаа дэггүйтэн тоглож байсан балчир охид одоо нэг өрөөнд хамт амьдарч байна. Сургууль соёл ч эхлэж аравдугаар сар эд дундаа орж өвлийн хүйтэн салхи үлээнэ. Нэгэн өдөр Гэрлээ сургуулиасаа иртэл Сайнаа байсангүй. Ширээн дээр "Гэрлээ найз нь нэг тийшээ явчихаад ирье.

( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Ц.Дамдинсүрэн : Хачин хурим
Оруулсан admin on 2013-08-14 16:51:56 (4398 уншсан)

Салхи сүнгэнэхээс өөр чимээгүй өргөн тал нутагт хадлангийн станц байгуулагдаж, моторын дуу хүнгэнэх боллоо. Энэ станцын төвд цагаан байшингууд, хэдэн арваад гэр, том гарааш баригадаж олон машин трактор байдаг боллоо.
Нэг үдэш олон гэрийн баруун захын том гэрт их хөл үймээнтэй байна. Механикч Санжилынх хурим хийж ганц охиноо гэрлүүлж байгаа юм байжээ. Гэрийн хоймроос голомт хүртэл намхан урт ширээ засаж дээгүүр нь тарган хонины бүхэл мах, чанасан бууз банш, хэвийн боош чихэр, хувинтай айраг тараг, тавагтай өрөм зэргийг тавижээ. Ширээг тойрон олон хүн сууж байна.
Ширээний хойд голд хүрэн торгон дээлтэй, туранхай бор хүүхэн намхан ханзан дээр сандайлан сууж байна. Энэ бол Санжилын ганц охин Олзвой юм байна. Олзвой дунд сургууль төгссөний дараа багшийн түр курс хийж ирээд эндхийн бага сургуулийн багш болжээ. Түүнйи дэргэд гоёмсог костюм өмссөн хүрэн царайтай, гозгор залуу сууж байна. Энэ бол хүргэн хүү Яндаг байна. Яндаг цэргийн албанаас халагдаж ирээд энэ станцын жолоооч болжээ. Сая гэрлэж байгаа энэ хоёр залуу, олон хүний ширтэн бай болж энд цомбойн суухын оронд гадаа гэрийн ард буюу байшингийн хажууд хоёулхнаа зогсож байгаасан бол хэчнээн их жаргалтай байх билээ.



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Бусад 		 Өгүүллэг: Ц.Дамдинсүрэн : ЧӨТГӨР II
Оруулсан admin on 2013-08-14 16:44:15 (4128 уншсан)

VI.

Тэгээд бид хоёр Даримаагийнд орлоо. Жаахан дөрвөн ханатай гэрт нэг хижээл хүүхэн сууж байна. Үрчийсэн нүүртэй, бууралтсан үстэй, бөгцийсөн нуруутай хүүхэн байна. "Өнөөх Даримаа нь эзгүй байна" гэж би бодлоо. Дугар намайг тэр хүүхэнд танилцуулж еглөө. Гэвч түүний нэрийг над хэлсэнгүй. Бид хоёрт цай идээ өглөө. Түүний үг хэлэхэд таарамж муутай хиймэл шүд нь ховхолзоно. Бидний аяга цай уух зуур тэр хүүхэн хоёр удаа санаа алдав.

Дугар ам нээж бидний тухай ярьж эхэллээ. "Гацууртай орох гэж яваад мотоциклээ эвдчихээд буцаад иржээ" гэв. Тэгэхэд хүүхэн асуув: "Таны нөгөө нөхөр явчих шив дээ", Дормэд гэхтэй зэрэг хүүхний царай барсхийгээд явчив. Би "Даримаа нь энэ хүүхэн байна" гэж сая мэдээд "Дөнгөж гуч хүрч байгаа энэ залуухан хүүхэн ийм хөгшин болчих гэж" гайхав. Миний зүрхэн дэзр бүдүүн хар чулуу ойчих шиг боллоо.

( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Ц.Дамдинсүрэн : ЧӨТГӨР I
Оруулсан admin on 2013-08-14 16:33:52 (2716 уншсан)

I.

Чөтгөрийн тухай яриа монгол оронд их байв. Настай хүмүүсийн дотор чөтгөр үзсэн хүн цөөнгүй гэдэг. Байгалийн ямар нэгэн хачин үзэгдлийн нарийн учрыг мэдэхгүй сүрдэн айснаас уламжлан чөтгөр шулам байна гэж итгэх явдал гарсан байх. Чөтгөр байхгүй гэж би бодовч чухам ямар шиг үзэгдлийг чөтгөр гэдэг бол? Чөтгер байна гэж хүнд санал төрүүлдэг тийм нэг юмыг үзэхсэн гэж би боддог байлаа. Шинжлэх ухаанд судлагдаагүй байгалийн хачин үзэгдэл байж магадгүй гэж хааяа санагдцаг байв. Тэгээд саяхан би чөтгөрийн тухай нэг сонин яриаг сонслоо. Би нэг сайн өдөр өглөөгүүр Улаанбаатарын нэг айлд очоод хашаанд нь ортол Мандах гуайн бор морь их хөлөрсөн зогсож байна. Өчигдөр Мандах гуай "Гацууртай орно" гээд мордсон юм. Мандах гуай сууж байна. "Та өчигдөр нэг их яараад мордоогүй билүү" Яагаад буцаад ирэв? гэрэнд "Яах юу байх вэ?" Бүр мунгинаад..." гэж хэлээд инээх гэснээ болиод гараа наманчлав. Нэг л гайтай явдал болж дээ гэж би бодоод сууж аар саар юм ярих гэтэл миний үгийг хайхрах янзгүй. Тэгэхээр нь би дуугүй сууж байлаа.



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )

Монголын өгүүллэгийн цоморлиг 2003 		 Өгүүллэг: Сормууниршийн Дашдооров : Бууж мордох хорвоо
Оруулсан admin on 2013-08-14 13:57:00 (9572 уншсан)

Малд яваа талын хүн өндөр газар хүлгийн дөр мулталж, хол ойрын бараа харж суух дуртай санжээ. Тэр заншлаар Төгөө өвгөн хонио тогтоож аваад, сүргийнхээ дунд мориныхоо хазаарыг амгайвчлан чөдөрлөж тавьснаа өөрөө нэг ноёлогхон толгой дээр гарч суув. Тэр хааяа хониндоо чимээ өгөн хашхирч, танзны нь торгон ирмэг мөлийж элэгдсэн цагаан хаш соруултай гаансаа гарган хашхирах дууны өнгө аяыг андахгүй. Эзэн нь сүргээ хэрхэн тогтон идээшлэхийг захиран дуугарахдаа ч сурмаг аж, Эл удаа хонин сүрэг хаашаа ч гэлээ хошууран явахыг хориглон дороо тархан тогтохыг захиран дуугарлаа гэдгийг ухааран мэдсэн мэт налайжээ. Чингэхэд нь хоньчин санасандаа хүрсэн мэт хангалуун царай туяаруулан суувай. Эднийх хургатай хонио нэг суурь, сувай хонио бас нэг суурь болгон хоёр тусад нь хариулдаг ажээ.



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Монголын өгүүллэгийн цоморлиг 2003 )

Бусад 		 Өгүүллэг: Д.Сумъяа : Хүслийн биелэл
Оруулсан admin on 2013-08-08 14:38:55 (2066 уншсан)

Манай хот айлаас хүүхэд голдуу хэдэн хүн сулинд мордов. Жандантай ус, шуудай сав тэгнэсэн цагаан ингэний бурантгийг би ээжид өгөөд эргэхэд цагаан ингэ ботгоо дагуулан сэмбэн сэмбэн алхсаар одов. Сулчид гэгээ тасрахаас өмнө Хулгайн сүвээр элс давж Борхярын Цагаан толгой хүрч хоноод тэндээс маргааш нөгөөдөр суль түүж, нөгөөдөр оройдоо буцаж ирнэ. Бид тэдний араас жаал харж зогссоноо гэррүүгээ эргэн алхаж явахдаа гэнэтхэн аав ирэх ёстойг санав. Зургаан жил өнгөрсөн хойно шүү. Дотор хирдхийв. Гэвч яахав миний аав, миний хайртай аав юм шүү дээ. Бас одоо үхэр тугал, хурга ишиг миний толгой дээр үлдсэн болохоор тэдэнд хараа бэлчээв. Хэдэн ишиг салхи сөрөн гол захлан явна. Бодвол эхийгээ л эрж яваа биз. Ямаа, ишиг дуу дуугаа авч, бараагаа харах л юм бол хүчрэгдэхгүй гэж санаад урдуур нь гүйв.


( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Бусад 		 Өгүүллэг: Б.Сэнгүн : Эцгийн гэрийн нар
Оруулсан admin on 2013-08-08 14:17:31 (1975 уншсан)

Ээжийн орны хөл тушаах хананы толгойд алга дарам нар оройжингоо л шаргалтан байдагсан. Нар над шиг л ээжид минь хоргоддог вий гэсэн сонин бодол надад төрнө. Цамхагны хээг хойморт мэгтэн өглөө эртлэн гэрт минь тусаж, өдөржингөө эрх ганц хүүтэй нь тэр айлыг гийгүүлж өнжөөд аав ээжийг малын бэлчээрээс цуглан ирмэгц тоононоос мултран тэртээ уулын араар хажуулсан мэт далд орно.

Удаан тогтсон нар унины углуурагнаас мултархад дотор бүүдийвч маргааш өглөө манай гэрт дахиад л тусна гэж бодмогц сэтгэл өегшинэ. Аймгийн сургуульд яваад ирэх замыг нь амдан “ Агаа ирлээ, агаа агаа ” гэж угтан гүйж хүрэхэд минь мэндийн ч үггүй давхиж одсон садангийн ахдаа гомдохдоо хоймрынхоо наран дээр нулимас дуслуулан хэвтэхэд ээж минь



( Дэлгэрэнгүй... | Сэтгэгдэл [] | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


 
Санал асуулга
Та нэг жилийн хугацаанд хэр олон ном худалдаж авсан бэ ?
Ном худалдаж аваагүй
1-3 ном худалдаж авсан
4-7 ном худалдаж авсан
8-11 ном худалдаж авсан
12-с дээш ном худалдаж авсан
Санал асуулгын дүнг үзэх

Ном

Шуурайн Солонго: ТООРОЛЖИН

Ш.Сундуйжав : Үүр цайж байна

Э.Үржинханд : Хос ном мэндэллээ

Б.Болдсүх : Таг мартсан тангараг

Ч.Дагмидмаа


Гишүүн
Хэрэглэгчийн нэр

Нууц үг

Та манай гишүүн болохыг хүсвэл энд дарна уу.

t
Одоо онлайнд 164 зочин 0 гишүүн байна.


Мэдээлэл оруулах

Та бүхэн өөрсдөө шүлэг, өгүүлэл оруулахыг хүсвэл энд дарж нэмж болно.

Windows XP, 7 үйлдлийн системийн стандарт монгол гарын драйвэр софтверийг ашиглан бичээрэй. Таны оруулсан мэдээллийг админ үзээд идэвхжүүлнэ.

Санал хүсэлтээ илгээх
Хайлт


Зургийн цомог


B2-022.JPG
Хэмжээс: 600x400 100k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 2797


flo-006.JPG
Хэмжээс: 600x450 133k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 2323

Хавар 2007
IMG_1085.jpg
Хэмжээс: 600x592 153k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 3559


Агуулга
Даваа, 2017.06.12
· Э.Ариунболд : Үүрийн гэгээг нэн таатай утгая хэмээн ...
· Э.Ариунболд : Уушийн газар үүдээ барьж ...
· Э.Ариунболд : Исэргэн салхи хацар сэлэмдэн ...
· Э.Ариунболд: Аясын салхи үсийг чинь хийлдэхэд уянгат аяз ...
· Э.Ариунболд: Аян замд бие зүдрэвч
· Энх-Амгалан овогт Ариунболд
Баасан, 2017.06.09
· Ш. Азжаргал : МИНИЙ ЭЦСИЙН ЗОГСООЛ
Даваа, 2016.12.19
· Диваажин
Бямба, 2016.11.19
· Н.Тайванжаргал : Мод яг хүн шиг
· Н.Тайванжаргал : Аавдаа би залбирнаа
Мягмар, 2016.10.25
· Б.Улаанхүү : Ачтай буянтай нутгийнхаа сайхныг магтан ярилцахсан
· Үндэсний дөрвөн мөрт минь
· Б.Улаанхүү : ГАЛ ШАРЫН УДАМ ШҮҮ ДЭЭ
· Б.Улаанхүү : Зүүн голын минь унага шүү дээ
· Б.Улаанхүү: Сансарын удамтай монгол морио
· Хүслийн цагаан мананд төөрүүлж явах сайхан
· Б.Улаанхүү : Ясанд минь тултал шингэсэн язгуурын дөрвөн мөрт минь
· Б.Улаанхүү: Завхан зогсоо уулын, зоригт хурдан ажнай минь
Пүрэв, 2016.10.20
· Миний ээж
Даваа, 2016.10.17
· Хожимдсон ухаарал
Даваа, 2016.10.10
· Зохиолч Лувсангийн Пүрэвдоржийн товч намтар
· Шуурайн Солонго : ХАМААТАН
· Шуурайн Солонго : БҮЖИН ҮР
· Б.Төгсгэрэл : Энгүй ачтан ээжүүдэд
Бямба, 2016.10.08
· Сонгинот поле
Баасан, 2016.10.07
· Би
· Хөх толбот Монгол
· Ш.Солонго : Хуучин нөхөр
· Б.Төгсгэрэл : Сэрэмж
Пүрэв, 2016.10.06
· Б.Төгсгэрэл : Зөв тэсрэлт
Мягмар, 2016.10.04
· Оноосон тавилан
Бямба, 2016.10.01
· Өвөр монголд төрсөн
Пүрэв, 2016.09.29
· Б.Улаанхүү : Үндэсний дөрвөн мөрт минь
Лхагва, 2016.09.28
· Н.Өлзийтэлгэр : Манайхан
Бямба, 2016.09.10
· Н.Тайванжаргал : Аав шүтээн
· Н.Тайванжаргал : Номын дэлгүүр
Баасан, 2016.08.12
· Б.Улаанхүү : Сумъяад
Бямба, 2016.07.30
· Б.Улаанхүү : Цэнхэр нуурын цолмон халтар
· Б.Улаанхүү : : Багахэнтийн уяан дээр айрагдах морьд эвшээлгэнэ
· Б.Улаанхүү : Их хурдын түрүү магнай мөнгөн шагайн хүрэн

Та сараа сонгоно уу


Санал хүсэлт

Нэр:

Э-шуудан:

Санал хүсэлт:



Хажууд нь хүмүүн мишээн гэрэлтэхэд Халиун дэлбээгээ дэлгэн баярладаг Инээхийг хүртэл эсэндээ мэдрэх Ижий сүнстэй Сарнай цэцэг
© Copyright 2005-2017 Biirbeh.MN.
     All rights reserved.
By Bataka
Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
Утас : 976-99076364
И-мэйл :info@biirbeh.mn