Нүүр Гишүүн Шүлэг Өгүүллэг Сургамж Зөвлөгөө Зургийн цомог Холбоо барих
 

Сайтын мэдээлэл ...
Facebook
Twitter
RSS2

Mail : info@biirbeh.mn
Yahoo ID : tbatbaatar
Mobile : 9907-6364

Нэрээр
  ''Өврийн дэвтэр'' яруу найргийн реалити шоу  
  4-н мөртүүд  
  Sienna  
  Window of Mongolian poetry  
  Youtube  
  Агиймаа Э  
  Алтангадас  
  Алтанхундага А  
  Амарбаяр М  
  Амарсайхан A  
  Амарсанаа Б  
  Амор Хайям  
  Ардын аман зохиол  
  Ариун-Эрдэнэ Б  
  Ариунболд Энх-Амгалан  
  Афоризм  
  Аюурзана Г  
  Бавуудорж Ц  
  Багабанди Н  
  Бадарч П  
  Базардэрэг Н  
  Байгалмаа А  
  Батзаяа Б  
  Батзүл Д  
  Батнайдвар М  
  Батнайрамдал П  
  Батнасан Лу  
  Батрэгзэдмаа Б  
  Баттуяа Ц  
  Батцэцэг Ш  
  Баяр ёслол хурим найр  
  Бодрол  
  Болдсайхан С  
  Болдхуяг Д  
  Болор-эрдэнэ Х  
  Болормаа Х  
  Болормаа Б  
  Бум-Эрдэнэ Э  
  Бум-Эрдэнэ Түмэнбаяр  
  Бусад  
  Буянзаяа Ц  
  Буянцогт C  
  Буянцогт /Цахарын/ С  
  Бямбаа Жигжид  
  Бямбажаргал Ц  
  Бүжинлхам Эрдэнэбаатар  
  Гадаадын уран зохиол  
  Галсансүх Б  
  Ганзориг Батсүх  
  Ганзориг Б  
  Гэсэр  
  Гүрбазар Ш  
  Дагмидмаа Ч  
  Далай ламын айлдвар  
  Дамдинсүрэн Цэнд  
  Дашбалбар О  
  Дениска Михайлов  
  Дорж Б  
  Доржсэмбэ Ц  
  Дулмаа Ш  
  Дууны үг  
  Дэлгэрмаа Ц  
  Дэлхийн уран зохиол  
  Ерөөл, Магтаал  
  Жамбалгарав Ц  
  Зохиолчдын намтар  
  Зүйр цэцэн үг  
  Ичинхорлоо Б  
  Кана Б  
  Лодойдамба Ч  
  Лочин Соном  
  Лхагва Ж  
  Лхагвасүрэн Б  
  Лхамноржмаа Ш  
  Монгол Улсаа хөгжүүлье  
  Монголын өгүүллэгийн цоморлиг 2003  
  Мэдээ, мэдээлэл  
  Мөнх-Өлзий Б  
  Мөнхбат Ж  
  Мөнхсайхан Н  
  Мөнхтуяа А  
  Мөнхцэцэг Г  
  Мөнхчимэг А  
  Намдаг Д  
  Намсрай Д  
  Нацагдорж Д  
  Номин Г  
  Номинчимэг У  
  Нямсүрэн Д  
  Оюун-Эрдэнэ Н  
  Оюундэлгэр Д  
  Пүрэв Санж  
  Пүрэвдорж Лувсан  
  Пүрэвдорж Д  
  Пүрэвсүрэн Соёрхын  
  Равжаа Д  
  Ринчен Б  
  Сумъяа Доржпалам  
  Сургамж  
  Сүглэгмаа Х  
  Сүрэнжав Шарав  
  Сүхбаатар Ширчин  
  Сүхзориг Г  
  Тайванжаргал Н  
  Төрбат Д  
  Улам-Оргих Раднаадорж  
  Урианхай Д  
  Уугансүх Б  
  Хасар Л  
  Хишигдорж Л  
  Ховд Их сургуулийн Утга зохиолын нэгдэл  
  Хулан Ц  
  Хүрэлбаатар Ү  
  Хүрэлсүх М  
  Хүүхдийн дуу  
  Цэемаа М  
  Цэцэнбилэг Д  
  Чойном Р  
  Чоно  
  Чулуунцэцэг Б  
  Шог өгүүллэг  
  Шүлэг  
  Шүүдэрцэцэг Б  
  Энхбат Балбар  
  Энхболд Энхбаатар  
  Энхболдбаатар Д  
  Энхтуяа Б  
  Энхтуяа /Эмүжин/ Р  
  Эрдэнэ С  
  Эрдэнэсолонго Б  
  Эрхэмцэцэг Ж  
  Явуухулан Б  
  Ярилцлага  
  Үлгэр  
  Үржинханд Э  
  Өвөр Монголын яруу найраг  
  Өгүүллэг  
  Өлзийтөгс Л  
  Өөрийгөө ялах нь  

Ангилал
  Article1  
  Шүлэг  
  Өгүүллэг  
  Найраглал  
  Афоризм  
  Богино өгү  
  Роман, тууж  
  Зүйр цэцэн  
  Үлгэр  
  Ертөнцийн  
  Ардын аман  
  Нийтлэл  
  Дууль  
  Сургамж  
  Зөвлөгөө  
  Мэдээ  
  Намтар  
  Ярилцлага  
  Ерөөл магтаал  
  Дууны үг  
  Ардын аман зохиол  
  Youtube  
  Дурсамж  
  Бусад  

Дэм дэмэндээ гэж
Та бүхнийг бидэнд туславал бид баярлах болно.
$



  

Бусад 		 Өгүүллэг: Дарамын БАТБАЯР : Уул мэт өвгөд
Оруулсан admin on 2018-02-09 16:22:12 (106 уншсан)

Зохиолч: Дарамын БАТБАЯР
/Төрийн соёрхолт, соёлын гавьяат зүтгэлтэн/

Үүр цүүрээр босож тэнгэрийн царай малын бараа харж орж ирээд өвгөн хоймор завилан, гаансаа нэгхэн сорж хэсэг дуугүй сууна. Ийнхүү дуугүй сууж сурна гэдэг хэлд орохоос ч амаргүй. Орчлонд хүний үзсэн дуулсан болоод үзээгүй дуулаагүй бүхэн сэтгэлд тэнцэж ирэхийн алдад хүн алив юманд шалчигнахыг огоорч эхэлдэг мэт санагдана.
Царайг нь харахад баяр түгшүүр, гомдол гутралын аоль нь ч үл харагдана.
Бэр нь цайныхаа дээжийг аягалж хоёр гардан барина. Өвгөн нударгаа сэгсрэн буулгаад гарын алгыг тэнийлгэн тээр доороос зугуухан тосон авч, ёс болгон уруул хүргээд зөөгшүүлэхээр өмнөө байгаа аяганы ширээн дээр тавина. Ач хүү нь араас нь мөлхөн очиж дээлнээс нь зууран босож өвгөнийг түшин тэнчигнэн алхана. Өвгөн огт үл хөдлөнө. Өвөр дээр нь очиж энгэр өөд нь асна. Нялхын үнэрээ гээгээгүй зулайгий нь үнэрлээд газар буулгана. Ачаа хөлд орсны нь мялааж байгаа нь тэр. Энэнээс илүү үнсэх ч үгүй. Цөөн үнсдэг шигээ цөөн зандарна. Голцуу л харцаараа захирч, харцаараа шийтгэж, харцаараа хайрлан өршөөнө. Хааяа хэн нэгэн хүн морь малын толгой уруу чөдөр ташуур далайх юм уу, худаг усанд сүү цагаан идээ дусаахын сацуу хөмсөг зангидан "яачихсан монголоо алдсан амьтан бэ чи" гэж нэг ширүүхэн зандраад л өнгөрнө. Харин өрөөл бусдыг муу хэлэх янз гаргах, атаа хорсол, хүний мөсгүй явдал цухалзуулмагч муухай харж "Байтлаасаа бүр хүнээ алдах нь шив дээ, та нар чинь" гэж цухалдангуй хэлээд таг дуугүй болох юм уу, бүүр их дургүй нь хүрсэн бол ганц ч үг хэлэлгүй цааш эргэж хоёр гурав хоног дуугаа хураана. Ёсон бусын шившигт нүгэл үйлдсэн хүнтэй нутаг усных нь таних мэдэх тохитой томоотой өвгөд цөм дуугарахгүй байх ч тохиолдол байдаг. Энэ бол хүний ёсны дээд шийтгэлээр шийтгэж байгаа хэрэг юм.


Хүн гэж эрхэмлэн хүндэтгэж амар мэндий нь эрж, мал сүргий нь асуух нь бүү хэл хүн гэж түүнтэй дуугарахгүй байна гэдэг хатуу шийтгэл. Ингэснээрээ тэрхүү шившигт явдлыг эсэргүүцэж, хойшид бүү гараг хэмээн олонд жигшүүлж байгаагаас гадна өөрсдийн сэтгэл санааны ариун тунгалагт хир хүргэхгүй гэж өмгөөлөн хамгаалж байгаа тэмцэл юм. Бусдын муу муухайг үйлдэж байгаатай адил гэж тэд үздэг учир ийнхүү жигшдэг. Энэ жигшил нь зарим үед өршөөж болох өчүүхэн муу үйлийг ч хатуугаар гэсгээн шийтгэхэд хүргэдэг. Арга ч үгүй юм. Хүн хэдий чинээ ариун тунгалаг байх тусмаа муу муухайг төдий чинээ жигшин үздэг нь ёс билээ.
Өвгөн аягатай цайгаа авч аажуухан оочлон уух зуураа сая ам нээж хүү бэр хоёртойгоо аар саархныг хүүрнэн ширээн дээрх тавагтай шинэхэн өрөм, ингэний зөөлөн ааруулаас амсахын төдий иднэ.
Нас ахих тусмаа ийм өвгөд нойр хоолоо саан элдэв дээдийн нарийн нандин идээ будаа идэх, торго магнаг, булга халиу эдлэхийг болин аль болох эгэл борог юм идэж ууж, өмсөж эдлэхийг хүсэх учир найр цэнгэлд ч адуу малд ч ялгаагүй ямагт өмсдөг хуучин дээлээ өмсөж, унаж дассан номхон морио унана.
Өнгөцхөн бодвол энэ нь өвгөн настай болсон хүн хэнд сайхан харагдана гэх вэ, үхэхийн хооронд ямар ч юм идэж ууж, өмсөж эдэлсэн яах вэ гэж байгаа юм болов уу гэмээр авч угтаа огт үгүй ажээ.
Нас ахих тусмаа хүн орчлонг улам илүү танина. Орчлонг таних тусмаа хүн уул ус, газар дэлхий, амьтан ургамалтай ямар шижмээр бие сэтгэлээ холбоотой болохыг мэдэх гэж эрмэлзэх бөгөөд энэхүү холбоог мэдэхийн тулд өнгөрсний дурсамж, ирээдүйн зөн хоёрыг барьцалдуулан бясалгаж бясалгалын хүчинд хүмүүн гэгч угтаа газар дэлхийн элснийх нь нэгэн ширхэг, усных нь нэгэн дусал болохоо ухаарч, уул ус, ургамал амьтантайгаа зохиролыг олж орчлонгийн эрхийг ёсчлон дагаж явахыг хүснэ. Газар дэлхий гэгч агуу их бөгөөд агуу их энгийн учир хүмүүн мөн түүн лугаа адил эгэл байж гэмээн түүнтэй зохирлыг олж, түүний нэгэн салшгүй хэсэг болж явна. Газар дэлхий хүмүүн хоёрын язгуур нягт нарийн холбоог ухаарсан хүнд, дээр доор, баян хоосон байхын ялгаа арилж, хөгшин хөвөө, хүүхэд нялхсыг эн тэнцүү энэрэхийн эх булгийг сэтгэлээсээ нээж, тэрхүү энэрэл нигүүслийнхээ буяныг бүхэнд хүртээж чадсан хүмүүн газар дэлхий мэт агуу, өгөөмөр болмой.
Өвгөн цайгаа ууж дусаад талархлыг харцаар илтгэж, хонь малыг хаашаа бэлчээн, идээ цагааг хэрхэн үйлдэж, үр ач нарыг юунд сургаж буйг зэрвэс зэрвэсхэн харж бодлогоширон сууна.
Өвгөний юу бодож, юу хүсэж, юунд зовниж буйг хэн ч үл мэднэ.
Айлчин гийчин ч юм уу, бууж мордож яваа хэн нэгэн хүн гаднаас орж ирж амар мэндий нь эрж, бие лагшингий нь асуувал сайн сайхан хэмээн бэлэг дэмбэрэлтэй цөөн үгээр хариулаад тэрхүү орж ирсэн хүний жаргал зовлонг ертөнцийн хамаг амьны жаргал зовлонтой нийлүүлж, магнайдаа үрчлээ нэмэн сууснаа насан туршид нь түшиг болж явах үнэн үгийг хэлж сэтгэлий нь уужруулаад бэлэг дэмбэрэлтэй сайхан үгээр үдэж мордуулна.
Ер нь хүн ухаан суух тусмаа өөрийн зовлон жаргалыг улам улмаар огоорч бусдын жаргал зовлонг анирдан түүний төлөөнөө сэтгэл зовних нь их болдог.
Ухаан сууна гэдэг угтаа жаргал зовлонгийн утгыг танихын нэр бөгөөд энэхүү утгыг хэдий чинээ гүн гүнзгий ухаарна төдий чинээ хурдан жаргал зволонгийн заагийг арилгаж чадна.
Жаргал зовлонгийн заагийг арилгаж чадсан хүн амьдрахын утга учир тодорч, өрөөл бусдад сайн үйл бүтээж явахаас өөр зам түүнд үгүй болдог.
Өвгөн босож хуучин тэрмэн дээлнийхээ хормой хотыг янзалж, бүсээ чангалан бүслээд хоймрын авдар дээрээс олон жил өмссөн улаан залаат малгайгаа асааж гадагш гаран шон уруу алхана. Уяан дээрх оломцгий нь жинтүүлж зузаалсан тэнэгэр суудалтай эмээлээр эмээллэсэн хур дэлтэй хул морийг тайлж олмоо чангалан мордож, хол айлын хэртэй сажлуулснаа зугуухан шогшин ергүүлнэ.
Өвгөний зорьж яваа айл хагас өртөө хэр газрын цаана бөгөөд өвгөн тэднийд бууж, нас сүүдэр өндөр нутгийн өвгөдийн амар мэндийг нь эрж ая зангий нь тамдаад эргэж ирэхээр шогшиж буй нь энэ. Ийнхүү нэг нэгнийдээ зүгээр бууж мордож явах нь талын нүүдэлч малчин молнголын эртний заншил бөгөөд амар мэндээ мэдэлцэж, царай зүсээ харалцаж, хол ойрын сонин хөөрөлдөж явдгийнхаа хүчинд хүний тусаар дуталгүй, ертөнцийн явдлаас хоцролгүй амь зууцгааж ирсэн билээ. Өвгөн ергүүлсээр хүрэх айлынхаа бараа харж, морины ам татан шогшуулж, дөхөн очмогц сажлана.
Нутаг усандаа нэртэй ийм өвгөдийг ирж явах бараагаар нь таньж гэр орноо цэвэрлэн цэмцийлгэж гудас дугалуул дэвсэн хөл хөөрцөг болно.
Түүний ямаг өмсөж явдаг тэрмэн дээл, унаж явдаг хул морий нь хэн ч анзаарахгүй бөгөөд эмээл дээрээ тасын суудлаар суусан төрх, насны намба хоёр нь түүнийг чимж, торгон дээлтэй, жороо морьтой гийчингээс илүү харагдуулна. Ухааны сүр өндөр их нас гэгч ийм сүрлэг ажгуу.
Өвгөний өмнө идээнийхээ дээж ундныхаа сайхныг өрөх авч өвгөн ёсыг бодож амсаад нас өндөр өвгөдтэй хууч хөөрч тухлан, өөрөөс нь дүү хүмүүсийн асууж сурагласныг нь үндэс язгуураас нь хөөн ярьж утгыг тайлж өгнө.
Ер нь манай монгол өвгөчүүл үндэс язгуурыг ихэд эрхэмлэнэ. Алив юмны өсөх үржих, мандах буурах нь язгуураас болох тул, үндэс язгуурыг эрхэмлэ хэмээн сургана. Газар дэлхий, тэнгэр хурмаст амьтан ургамал цөм бие биедэээ үндэс язгуур болж тойрон эргэлдэх тул юм бүхэн бие биедээ эх болдог гэж үздэг учир үндэс язгуур эхийг бишрэн хүндэлнэ. Түүнийг эс мэдэгч, эс хүндлэгчийг хөнгөн хуумгай, мунхаг хүн хэмээн тооцно. Дамаан өөрийн удам угсааг мэдэхгүй хүнд бүр ч дургүй бөгөөд тийм хүнийг ойд төөрсөн сармагчин лугаа адил гэнэ. Тэд өөрсдийн удам угсааг мэдээд зогсохгүй нутаг усныхаа бүхий л хүмүүсийн удам судрыг мэднэ. Үр ач нартаа ч удам угсааг нь мэдүүлж, амьд сэрүүндээ уулзуулж учруулж орхидог заншилтай.
Өвгөн тэндээс гэрийн зүг мордож зам зуурт тааралдах тэмээ малын зүс харж, газрын гарц, усны ундарга ажиглан мөнх бус хорвоогийн явдлыг сэтгэлдээ бөмбөрүүлж шогшино.
Нялх балчир багачуулыг элэг бүтэн өсгөе гэсэндээ үхэл мөхлийг нууж өдөр шөнийг өөдрөг сэтгэлээр туулая гэсэндээ үхэл мөхлийн тухай яриаг цээрлэдэг өвгөд маань өөрсдөө үхлийг өөрөөр үздэг. ҮХлийг тэд аймшигтай хэцүү ч гэж үздэггүй, ер бусын онцгой юм ч гэж үздэггүй. Ердийн л ирсэн гийчин буцахын дайны л бодно. Ургасны эцэст хагдарч, төрсний эцэст үхдэг нь хорвоогийн ёс тул ёстой юм ёсоороо л болж байна гэж үзнэ. Тийм ч учраас үхэгсдийн хойноос уйлж унжихыг цээрлэнэ. Өөрсдөө тэд хорвоод хоргодож, зовж тарчилж, уйлж унжих ч үгүй. Нэг өглөө л сэрэхгүй мөнхийн бөх нойроор нойрссон байна. Олон хоног сараар өвдөж, зовж хүний гарт орж, өргөж тээлгүүлж үхэхийг цээрлэдэг учраас нэгнийхээ ингэж амархан мөнх нойрссоныг дуулаад "Ямар их буянтай хүн бэ" хэмээн хойно нь магтана. Харахад гэв гэнэтхэн үгүй болчихож байгаа мэт боловч угтаа тэр үгүй болооч аль эртнээс "Морио эмээлчихсэн" байдаг билээ. Бие сэтгэлийг эртнээс хумиж, буян нүгэлээ дэнслэн, бусдад тавьсан өрөө дуусгачихсан хүн л ийнхүү нар шингэх мэт анир чимээгүй, амар амгалнаар оддог болой.
Өвгөн оройхон гадаанаа ирж, хонь малаа бүрэн бүтэн хотолсон эсэх, дутуу дундуур юм байна уу хэмээн ажиглан хараад гэртээ орж өнөөдөр хаанаас хэн гэгч хүн ямар хэрэг зоригоор ирснийг асууж нэжгээд аяга сүү уусны хойно айл саахалтын багачуул, үр ач нарыг тойруулан суулгаад авдран дээрээс утаа зуусан хүрэн шоголтой ном авч дэлгэн үлгэрийн далайг эхэлнэ.
Одод улам улам нэмэн түгж хоттой нь мэт амгалан налайна.
Эртний их судар дуудан унших өвгөний дуу битүү хүнгэнэн үлгэрийн ертөнцийн үүд хаалгыг үр ач нарын бяцхан оюунд дэлгэхэд амар сайхандаа жаргах үлгэрийн төгсгөл зөнтэй мэргэн зүүдний эхлэл болж эргэнэ.

эх сурвалж : Facebook.com/ ГОЁ өгүүллэг, тууж, роман



( Сэтгэгдэл бичих? | Өгүүллэг | Оноо: 0/0 | Бусад )


Танд энэ агуулга таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй.


Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.



Уншигчдын оруулсан сэтгэгд манай сайт хариуцлага хүлээхгүй болохыг анхаарна уу.
Санал сэтгэгдэл

 
Санал асуулга
Та нэг жилийн хугацаанд хэр олон ном худалдаж авсан бэ ?
Ном худалдаж аваагүй
1-3 ном худалдаж авсан
4-7 ном худалдаж авсан
8-11 ном худалдаж авсан
12-с дээш ном худалдаж авсан
Санал асуулгын дүнг үзэх

Ном

Шуурайн Солонго: ТООРОЛЖИН

Ш.Сундуйжав : Үүр цайж байна

Э.Үржинханд : Хос ном мэндэллээ

Б.Болдсүх : Таг мартсан тангараг

Ч.Дагмидмаа


Гишүүн
Хэрэглэгчийн нэр

Нууц үг

Та манай гишүүн болохыг хүсвэл энд дарна уу.

t
Одоо онлайнд 73 зочин 0 гишүүн байна.


Мэдээлэл оруулах

Та бүхэн өөрсдөө шүлэг, өгүүлэл оруулахыг хүсвэл энд дарж нэмж болно.

Windows XP, 7 үйлдлийн системийн стандарт монгол гарын драйвэр софтверийг ашиглан бичээрэй. Таны оруулсан мэдээллийг админ үзээд идэвхжүүлнэ.

Санал хүсэлтээ илгээх
Хайлт


Зургийн цомог

Должин  : 2007 оны аялал
mongolia2007year-140.JPG
Хэмжээс: 600x450 88k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 3107

Должин  : 2007 оны аялал
mongolia2007year-143.JPG
Хэмжээс: 600x450 126k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 2324


IMG_1108.jpg
Хэмжээс: 600x709 200k
Сэтгэгдэл: 0
Үзсэн: 2514


Агуулга
Баасан, 2018.02.09
· Цэндийн Дамдинсүрэн : Чемодантай_юм
· П.Хулан : Шунал
· Лхамсүрэнгийн Энхтуяа : Тарний хүч
· Дарамын БАТБАЯР : Уул мэт өвгөд
· Чойндонгийн Онгоодой : Баяны нүнжиг
· Баянмөнхийн Цоожчулуунцэцэг : Ялагдал
Мягмар, 2018.02.06
· Шагж Гэлэн: Миний бор түрүүвч
· Шагж Гэлэн
· Шагж Гэлэн: Нээлттэй хүн
· Шагж Гэлэн: Удаан эхнэрийн зарим статистик амжилтууд
· Шагж Гэлэн: Эхнэргүй 40 хүрэх гэж яваа зарим найзууддаа
· Шагж Гэлэн: Хэзээч мартагдашгүй миний хоёр дахь хайр
· Доржхандын Төрмөнх: Нэг орой нэг өглөө
· Сүүлчийн бороо
· Цэндийн Доржготов: Гүү барих өглөө
· Өглөө
· Ширчингийн Сүхбаатар : БАРИНТАГТ СУДРЫН НЭРТЭЙ БАНЗРАГЧИЙН ХҮҮ БАТЧУЛУУН ТАНЬД БАРИХ ШҮЛЭГ ИНУ
Даваа, 2018.02.05
· Жалчингийн Заяабаатар : Диваанжинд нар мандана
· Ширчингийн Сүхбаатар : "Монгол төрийн мэргэн өвөө" номноос
· Агвааны Дэнсмаа : Жижиг өвөө /Өгүүллэг/
Лхагва, 2018.01.31
· Ц. Чимэддорж: Би майга
· Б. Цоожчулуунцэцэг: Нулимс
· Д. Өлзийхутаг: Ухаарал
· М.Цэемаа: Намар хаашаа...
· Соёрхын Пүрэвсүрэн : Эмээ
· С. Баттулга: Нэг л удаа
· Цэндийн Доржготов: Амьтан
Мягмар, 2018.01.30
· Г. Нямдорж: Өнчин хүний хоолой
· Кавабата Ясүнари: Канар бялзуухай
· А. Эрдэнэ-Очир: Голын тохой дээр
· Жерар Де Нервал - Ойд
· Акияа Ютака - Сүүдэр
· Жак Превер - Парисын шөнө
· Гийом Аполлинер - Сарнайн ертөнц
· Б. Доржалам: Хөөрлийн шүлэг
· Омгорхол
· Б. Батсайхан: "Би энэ зовлонт ертөнцдөө хайртай"
· О. Цэнд-Аюуш: Эх орны тухай бодол
· М. Отгонбаяр : Ижийдээ нас гуйж бичсэн шүлэг
· Х. Нямхишиг: Ижийгээ саначихлаа

Та сараа сонгоно уу


Санал хүсэлт

Нэр:

Э-шуудан:

Санал хүсэлт:



Хажууд нь хүмүүн мишээн гэрэлтэхэд Халиун дэлбээгээ дэлгэн баярладаг Инээхийг хүртэл эсэндээ мэдрэх Ижий сүнстэй Сарнай цэцэг
© Copyright 2005-2018 Biirbeh.MN.
     All rights reserved.
By Bataka
Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
Утас : 976-99076364
И-мэйл :info@biirbeh.mn