Шүлэг: Д.Бямбажав : НАМАР Оруулсан admin Огноо: 2023-10-18 14:24:18 (6304 уншсан)
Сэтгэлд далдын гуниг үргээж салхи сэвэлзэнэ
Итгэлд хайрын шивнээ мялааж амраг минь эрхэлнэ
Сэмбэрүү манан газраар хөглөрч тэнгэр хуйсагнана
Сүмэн өвс өнгөө гоёж дэлхийг аргадна
Намайг хайрласан бүхний зүрхэнд би уянга болж эгшиглэнэ
Намрын гурван сарыг аргамжиж ятга болон товшуурдана
Зөөлөн зүсрээ нь дээвэр гижигдсэн энэ өдрүүдийн
Зүүсгэл гоёл нь миний энхрийхэн хайр байж нялхарна
Тэртээгээс морьтон бууж мордох дэлгэр цагийн
Тэлмэн жороо аялгуунд таанын замбага сугсарна
Тэрлэг нимгэн бүсгүйн уяхан гоо бэлхүүсэнд
Тэнгэрийн нарны ханхүү мөнгөн бүс ороож үзэгдэнэ
Суль өвс жиндээж мэдэх оройтсон борооны
Цул итгэл алдарч болох солонгон өнгөнд
Сэтгэлийн шувуу нисэн нисэн бууж далдыг шивнэнэ
Сэмхэн гуниг үргээн үргээн ойртож бодлыг минь уншина
Үүл эсгэн ганганах шувуудын зэллээнд хүслээ дайж
Үрэл мөнгөн шүүдэрт цэцэгсийн дэлбээнд өлмийгөө зүлгэж
Өөрөө би цуурай нь оддын чөлөөнд нэвт гэрэлтэх
Өнөөдрийг маргааштай нь холбосон цахилдган цэнхэр бөгж юм
Огторгуйд анивчин анивчин шөнийн мэнд илгээсэн
Оддын дурлалыг энд хэн нэг нь тосон авч
Хязгааргүйн гүнээс уусан мэлтрэх зүүдний тайтгаралдаа
Хайрын шувуухай болгон алган дээрээсээ нисгэнэ
Энд би намрын тухай шүлэг тэрлэж суухад
Тэнд өвлийн цасны цагаахан хяруу хялмаалж эхэлнэ
Энд навчисын сэрчигнээнд бодол хулжиж өртөөлөхөд
Тэнд найрын дугараа уртын дуутай шуранхайлна
( Сэтгэгдэл бичих? | Шүлэг | Шүлэг | Шинэчилсэн огноо: 2026-09-30 10:15:57 )
|
||