Аль ч номын хуудаснаа бичиж үлдээгээгүй тийм амгалан шар нар уулсын оройгоос зүүгдэн байж жаргаж байлаа. Шингээд л тэр дороо бүрий нөмөрчихөлгүй улбар туяагаа газар дэлхийд үлдээн алгуурхан шингэх ажээ. Хөл хөдөлгөөн, амьдрал буцлан байсан их хотынхон шингэн буй наранд хүндэтгэл үзүүлэн түр зогсолт хийх шиг тийм л сонихон мэдрэмжийг Нандин мэдэрлээ. Үнэндээ түүний зогсож байгаа энэ тагтан дээрээс ойр тойрон нь ийм үзэсгэлэнтэй харагддаггийг тэр мэддэггүй явжээ. Өглөөнөөс үд хэлбийтэл орсон бороо цонх халтартуулан урсаснаа дээврийн усны цоргоор газарт хоржигнон бууж цэцэрлэгийн ургамал ногоо бүрийн амьдралыг тэтгэхээр шаламгайлан довтолгох тэнгэрийн цэнхэр бороо. ( Дэлгэрэнгүй... | 3 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

Одоо түүнд уйлах утгагүй санагдаад явчихав. Хэдхэн мөчийн өмнө цурхиран уйлж цээжин доторхи бүхнийг урсган гаргачихмаар байсан.
Дуусчихлаа, сэдэв дуусчихлаа гэж хэнд ч юм өгүүлээд өмнөхөөсөө бүр ч халуухан нулимсыг урсгаж гарав.
- Юу дуусчихсан юм.
- Сэдэв. Бодох сэдэв.
- Бодоход бас сэдэв хэрэгтэй гэж үү ?
- Хэрэгтэй л байдаг юм байлгүй. Ямар ч гэсэн одоо сэдэв дуусчихлаа л гэмээр байна.
- Утгагүй юм. Бодол чинь өөрөө ямар ч сэдэвгүй, гарчиггүй бүр магадгүй ямар ч утгагүй зүгээр л интернэтэд бичдэг сэтгэгдэл шиг байхгүй юу? Харин нэг гэм нь тэр сэтгэгдлийг хэний ч юм үл үзэгдэх гар бичээд байдаг юм.
( Дэлгэрэнгүй... | 0 | Шүлэг | Өгүүллэг | )

Намрын шаргал нар зөөлөн ээхэд үл мэдэгхэн намуун салхинд моддын навчис ганц нэгээр хийсэн одно. Доржсүрэн гэрийн зүг гунигтайхан алхах зуур халаасандаа гараа хийтэл цаас тэмтрэгдэн түүний бие зарсхийлээ. Хэдхэн минутын өмнө ажлынхаа ширээний ард тухтайхан нь аргагүй сууж энэ сард хийсэн ажлынхаа гүйцэтгэлээ харж суутал үүд чихран нээгдэж үл таних нэгэн хүн орж ирэн түүний нүүр өөд ширүүн хараад ширээн дээр дугтуйтай цаас тавьчихаад дуугаралгүй гарч одлоо. За байз энэ чинь юу билээ гэж бодон дугтуйг задлан харвал П.Доржсүрэнг Дотоод Явдлын Яаман дээр ирэхийг тушаасан байлаа. Энд түүний ажил албан тушаалыг ч бичээгүйгээр үл барам он сарыг ч тавиагүй байлаа. 10-аад хоногийн өмнө түүний багын найз Баярааг ажил дээрээс нь дуудаад явсан ч өдий хүртэл тэр гэртээ очоогүй. Өчигдөр оройхон эхнэр нь ирж сураглаад явсныг санан өнөөх цаасыг шүүрэн авч халаасандаа хийгээд бослоо. ( Дэлгэрэнгүй... | 6 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

Өдөржин ямар газар явж байгаагаа ч эс анзааран алхсаар нар шингэхийн үед нэгэн хөндийд ирлээ. Хоёр талаар үргэлжлэх уулсын оройгоор ургасан модод салхинд шуугина. Хөндийн дээд аманд өндөр сүрлэг хадан хясаа сүүхийж харагдана.
Хүн амьтан нутагладаггүй аглаг буйд газар бололтой, өтгөн ургасан борог өвс хөл дороос чангаана. Энэ газар яагаад ч юм Гармаад галав эртний танил санагдах нь гайхмаар. Явсаар хөндийн эхэнд бараантах хадат цохионы нөмөрт хоноглохоор шийдлээ. Үүргэвчиндээ авч явсан усаараа хээрийн цай буцалгах зуураа эргэн тойрноо ажиглалаа. Энд лавтай зуун жил хүний хөл гишгээгүй байх гэж бодогдмоор ер бусын далд түгшүүр, айдас төрөм газар аж. Цайгаа уугаад унтахаар хэвтлээ.
( Дэлгэрэнгүй... | 10 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

-Ээжээ! Талбай дээр ёстой гоё мөсөн хотхон барьсан гэнэ лээ. Манай ангийнхан өнөөдөр очиж тоглосон гэсэн. Би зөндөө их гулгана шүү! гэж хүү маань бөөн хөөр. Шинэ жилийн уур амьсгал орж, энд тэндгүй гэрэл чимэглэл анивчин, өндөр ногоон мод чимсэн нь холоос харахад сүрлэг сайхан. Талбайд үнэхээр мөсөн хотхон байгуулжээ. Хүн гэж пиг дүүрэн. Мөсөөр ёстой хийе л гэсэн бүхнээ хийсэн байлаа.

Одод түгсэн шөнийн цэлмэг тэнгэрт мандсан арван тавны бидэрт цоохор саран бид хоёрын яриаг сэмээрхэн сонсох гэсэн мэт дээр мэлтийх бөгөөд бидний толгойн тус газарт нутгынхны “хувилгаан хад” гэж нэрлэдэг хүн чулуу сүүхийнэ.
Энэхүү хувилгаан хадны тухай домогт эрт цагт бидний адил эгэл жирийн усан нүдтэй, цусан зүрхтэй нэгэн байсан ч багадаа Энэтхэг, Төвдөд очиж их эрдэм ном сурсанаар хувилгаан шидийг олсон гэдэг. Тэгж яваад хичнээн удсан юм бүү мэд олон жилийн дараа нутагтаа ирэхэд эцэг эх нь тэнгэрт хальж, түүнийг гэх элгэн садан нутагт нь үгүй болсон байсанд гутрахдаа хээр талд хүн чулуу болъё гэж шийдээд энэ довцог толгойн орой дээр хүн чулуу болж хувилсан гэлцдэг. Тэр цагаас хойш нутгийн олон хувилгаан хад хэмээн сүсэглэж, хүсэл бүхнээ хэлж даатгах болсон билээ.
( Дэлгэрэнгүй... | 5 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

-Жанжаагийн авгай ирж. Энэ хэдэн үнээний дэлэнг хэд хоног шувтраад өгвөл болж дээ гэхэд аав хамар дотроо "хн" гэж цаанаа л нэг ёозгүй дуугараад цайгаа оочиллоо.

Миний мэдэхийн л манайтай айл саахалт явж ирсэн Жанжаагийнх саалийн хэдэн үнээтэй хонь ямаа нийлсэн 20-иод богтой морь таньдаг байтугай таньдаггүй хүн амаа ангайж хармаар хэдэн сайхан адуутай айл. Гэртээ илүү ч юмгүй дутуу ч юмгүй цомхон тавилгатай харин идэж уух нь нэг их харагдахгүй хааяа ороход цэвэр цэмцгэр хэдий ч яагаад ч юм тэднийхээс хурдан гармаар санагддагсан. Тийм хэрнээ Жанжааг манайд ороод ирэхэд аав ороод ирсний дайтай гэр дүүрээд удаахан суугаасай гэж бодогдохыг яана. ( Дэлгэрэнгүй... | 5 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

Зуны амралтаар намайг гэртээ харих үед манайх зэргэлдээх сумын нутагт зусаж байгаа сураг дуулдав. Учир нь манай сумаар хавраас хойш огт бороо ороогүй халуун салхи шуурсаар байгаад малын хамар хатгах өвс ургах нь бүү хэл өнжмөл жаахан хур өвс нь хүртэл малын хөлөөр халцарч, мэлийсэн цагаан тал тоосрохоос өөр юмгүй гантай зун болжээ. Манай нутгийн айлууд бүгдээрээ зэргэлдээх сумдын нутгаар отор хийн зусаж байгаа гэнэ. Аав ээж хоёр маань хүргэн ахынхтай цуг хоёр гэрээрээ зусацгааж байгаа ажээ. Гэрийн зүг яаран явахдаа яагаад ч юм бэ, би Энхриймаагийн тухай бодсоор явлаа.
( Дэлгэрэнгүй... | 10 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

Моддын чийглэг бөгөөд таатайхан үнэр дунд энэ тэрийг бодон хажуу хавийн хүмүүсийг үл анзааран, алсад харагдах уулсын оройгоор хавар цагийн ногооны цэнхэр униар үелзэхийг сониучирхан ажиглаж зогстол
- Та ямар мод эрээ бэ? гэх бүсгүй хүний дуу гархад нь эргэж харвал, дунд зэргийн нуруутай, зургар хар хөмсгөн доорх янзаган бор нүдээрээ инээмсэглсэн бүсгүй зогсож байв :
- Сийлбэр хийх мод, гэж намайг сандрангуй хэлэхэд
- Тэгвэл та энд байгаа банзнаас дуртайгаа сонгоод авал даа?
- Үгүй ээ? Надад банз биш модон баримал хийчихмээр хуш л хэрэгтэй байна. Яг ийм том гэж хэлээд би дэргэдэх бүдүүн тайрдасыг заав .
( Дэлгэрэнгүй... | 13 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )

Анужингийн сэтгэл нэг л тогтворгүй байж суух газраа олж ядан байлаа.
Үнэхээр шалихгүй зүйлээс болж хадам эхдээ хэвтэрт ортлоо зодуулсан өдрөөс хойш сая л нэг юм гарч орж ойр зуурын ажил хийхтэйгээ болоод байгаа нь энэ.
Түүний нөхөр нь Фак Мин өглөөхөн тариа ногооны ажилтай зэрэгцэн кимчи дарах цаг ойртсоныг хэлээд мухрын жижиг өрөөг цэвэрлэхийг тушаажээ. Тэгээд удалгүй бага сага юм цуглуулж ирэхээр эхтэйгээ цуг яваад арайхан ирээгүй байв. Тэднийх хөдөөх тосгонд амьдардаг тул долоо хоног бүр хот орж хэрэгцээтэй зүйлсээ цуглуулна.
( Дэлгэрэнгүй... | 35 | Өгүүллэг | Өгүүллэг | )